In China is rood nooit zomaar een kleur. De keizer schreef zijn besluiten eeuwenlang in vermiljoenrode inkt, en niemand anders mocht die inkt gebruiken. Rood stond voor gezag. Het staat ook voor geluk. Bij Chinees Nieuwjaar en bruiloften geven Chinezen nog altijd geld in een rode envelop. En op de beurs werkt het precies andersom dan bij ons. Als de koersen in Shanghai stijgen, kleuren de borden rood. Groen betekent verlies. Een rode loper spreekt in China dus een duidelijke taal: dit is eer, dit is voorspoed.
Veel ceremonie, weinig papier
Die taal sprak Trump vloeiend. Hij haalde Xi persoonlijk op van de luchtmachtbasis Andrews. Dat had een Amerikaanse president sinds 1962 niet meer zelf gedaan. Het was bovendien Xi’s eerste bezoek aan het Witte Huis in elf jaar. Er was een militaire parade, een staatsdiner met de top van de Amerikaanse techsector, en China stuurt twee nieuwe panda’s naar de dierentuin van Atlanta. De symboliek was groot. Het concrete resultaat was klein.
Het handelsbestand tussen Xi Jinping en Trump loopt nu niet op 10 november af, maar op 10 januari. Beide landen verlagen de heffingen op ongeveer 30 miljard dollar aan goederen per kant. Dat is weinig op een handelsrelatie van honderden miljarden. Over zeldzame aardmetalen, chips en Taiwan kwamen er geen harde afspraken.
Twee maanden zegt meer dan het lijkt
Een kort bestand is een teken van wantrouwen. Peking wilde rust tot het einde van Trumps termijn, maar Washington gaf twee maanden. Toch is de timing slim. Op 3 november kiezen de Amerikanen een nieuw Congres. Een handelsoorlog vlak voor die verkiezingen zou politiek duur zijn. Door de deadline erna te leggen, haalt Trump het grootste risico vanBovendien praten beide leiders snel verder: in november op de APEC-top in Shenzhen en in december op de G20 in Florida. Geen escalatie, maar wel blijvende onzekerheid. Bedrijven plannen investeringen niet per twee maanden, en chronische onzekerheid is meestal duurder dan een acute schok.
Voor Peking is rust met Washington belangrijker dan ooit, want de binnenlandse economie hapert. De detailhandelsverkopen groeiden in augustus met slechts 0,4 procent. De investeringen krompen dit jaar met 7,2 procent en de werkloosheid liep op naar 5,3 procent. Alleen de industrie groeide stevig, met 5,2 procent. China maakt dus meer dan het zelf koopt, en dat overschot moet naar het buitenland. Daarom accepteerde Xi een kort bestand zonder publiek te protesteren.
Die zwakte heeft voor beleggers ook een voordeel. Zwakke cijfers dwingen Peking tot extra stimulering, en daarvan profiteren financiële markten. Opvallend is ook de yuan, die op het hoogste niveau in ruim drieënhalf jaar staat. Een land dat zijn munt laat stijgen, voert geen valutaoorlog.
Voor de Amerikaanse economie is het bestand vooral een verzekering. De heffingen blijven lager en de zeldzame aardmetalen blijven stromen. Zonder die grondstoffen staan productielijnen voor chips, defensie en elektrische auto’s stil. De timing is belangrijk. De olieprijs is hoog en beleggers rekenen op nog een renteverhoging van de Fed. Een nieuwe golf importheffingen zou een tweede inflatieschok betekenen, bovenop de olieschok.
Taiwan blijft de rode lijn
Het gevoeligste punt kwam niet op papier. Xi vroeg Trump zich te “houden aan” het standpunt dat Amerika Taiwanese onafhankelijkheid afwijst. Dat is subtiel. Washington zegt traditioneel dat het onafhankelijkheid niet steunt, en dat is iets anders dan er actief tegen zijn. Ondertussen ligt een Amerikaans wapenpakket voor Taiwan van 14 miljard dollar al maanden op de plank. Trump noemt het een onderhandelingsfiche. Voor beleggers is dit het grootste staartrisico, want Taiwan maakt het overgrote deel van de geavanceerde chips ter wereld. Keurt Trump het pakket toch goed, dan kan Peking terugslaan met nieuwe exportbeperkingen op zeldzame aardmetalen.
Het meest opvallende nieuws ging over kunstmatige intelligentie. Er komt geen internationale toezichthouder. Trump wees mondiale AI-regels af en China volgt dezelfde lijn. Wel spraken beide landen een dialoog af en een meldlijn voor AI-incidenten die de nationale veiligheid raken. Voor beleggers betekent dit vooral: geen rem. Als de twee grootste AI-landen elkaar niet willen afremmen, blijven ze allebei investeren. De investeringsgolf van de hyperscalers krijgt dus geen tegenwind uit Washington of Peking. Europa, dat wel inzet op strenge regels, staat aan de zijlijn.
Tegelijk groeien er twee aparte AI-werelden. De Amerikaanse exportregels voor geavanceerde chips blijven staan, maar China wacht niet. Huawei haalde de lancering van zijn volgende AI-chip drie kwartalen naar voren. Exportbeperkingen vertragen China, maar stoppen het niet. Wie in Chinese AI belegt, moet ook een binnenlands risico meewegen. Peking opende vorige week een onderzoek naar gegevensbeveiliging bij DeepSeek en Moonshot AI.
Rente en olie wonnen het van Xi Jinping en Trump
Rente en olie bepaalden de week, niet de top. Die hogere rente komt voort uit kracht. De groei versnelde in september in veel grote economieën, met de eurozone op het hoogste niveau in drie jaar. Een rente die stijgt door groei, is geen slecht nieuws voor aandelen. Wel voor dure groeiaandelen op korte termijn. De geopolitieke korting voor Chinese aandelen is te groot. Er escaleerde vorige week niets, de gesprekken gaan door en de yuan is sterk. Maar een blijvende herwaardering vraagt meer dan een rode loper. Daarvoor zijn betere winsten en echte stimulering nodig.
Han Dieperink, Chief Investment Officer
Disclaimer
Abonneer op deze nieuwsbrief via www.aureus.eu/nieuwsbrief