Zeven bedrijven, één cijferseizoen
24 juli 2026
Deze week rapporteerde een flink deel van de portefeuille over het tweede kwartaal. Wat opvalt, is hoe weinig de koersreacties te maken hadden met de winst die op de eerste regel stond. Alphabet verpletterde de verwachtingen en daalde. MSCI groeide met dubbele cijfers en verloor een tiende van zijn waarde. Thermo Fisher werd al maanden afgeschreven en veerde juist op. Beleggers kijken kennelijk ergens anders naar dan naar het kwartaal zelf, en dat is wat deze zeven verhalen interessant maakt.
Er loopt bovendien één draad door een groot deel ervan: kunstmatige intelligentie. Voor Alphabet is dat de investering, voor GE Vernova en VAT de vraag, voor Southern Copper het koper dat er uiteindelijk voor nodig is, en voor MSCI juist een bedreiging. Alleen LVMH en Thermo Fisher staan erbuiten. Bij hen gaat het over iets ouderwetsers: waar we ons in de cyclus bevinden, en wat er al in de koers zit.
MSCI groeit hard, maar niet op eigen kracht
MSCI boekte een prima kwartaal: 12 procent omzetgroei, bijna 19 procent meer winst per aandeel en een marge van ruim 56 procent. Toch daalde het aandeel 10 procent, en dat is terecht. Vrijwel alle groei kwam uit vergoedingen over het vermogen in indexfondsen, en die stijgen simpelweg mee met de beurs. De overige onderdelen groeiden met een paar procent en de duurzaamheidstak krimpt zelfs. Juist daar knelt het, want dat is het werk dat kunstmatige intelligentie het snelst overneemt: data verzamelen, documenten lezen en rapporten maken. De indexnamen zelf zijn veilig, want die zijn een standaard waar de hele markt zich aan meet, maar voor de analysediensten eromheen wordt steeds minder betaald. Nieuw geld kwam er intussen nauwelijks bij: in de Verenigde Staten stroomde er per saldo geld uit, uitgerekend in een van de sterkste beursperiodes in jaren. Wie vandaag koopt, betaalt de prijs van een groeibedrijf voor groei die van de markt komt, niet van het bedrijf zelf.
Southern Copper verdient het meest aan het minste koper
De cijfers over het tweede kwartaal waren indrukwekkend: de omzet steeg met ruim 40 procent tot 4,3 miljard dollar, de nettowinst met bijna 72 procent en de EBITDA-marge kwam op 66,6 procent. Wel eerlijk blijven: die sprong kwam volledig van de prijs, want de koperproductie daalde met 3,5 procent. Juist dat maakt het bedrijf zo aantrekkelijk. Wie het goedkoopst produceert, verdient het meest aan elke prijsstijging, en met kosten van rond de 40 dollarcent per pond zit Southern Copper op een fractie van wat concurrenten kwijt zijn. Daar komt bij dat het bedrijf de grootste kopervoorraden ter wereld heeft, in Peru en Mexico, en dus kan groeien zonder dure overnames. Tía María is inmiddels voor 42 procent gereed. Dat de wereld meer koper nodig heeft voor elektrificatie, datacenters en energienetten weet iedereen; het verschil zit in wie het uit de grond kan halen. Mijnbouwers die uitbreiden in landen waar de overheid halverwege de regels verandert, betalen die groei uiteindelijk zelf. Southern Copper hoeft dat niet, en dat is precies waarom dit het beste adres is om van duurder koper te profiteren.
Alphabet koopt de toekomst, en betaalt contant
Het tweede kwartaal was op alle fronten sterk: de omzet steeg 24 procent tot 119,8 miljard dollar en de clouddivisie groeide met 82 procent, met een marge die opliep tot ruim 35 procent. Toch daalde het aandeel, en dat kwam door één regel: voor het eerst was de vrije kasstroom negatief, min 5,9 miljard dollar, omdat de investeringen naar 44,9 miljard per kwartaal schoten. Voor heel dit jaar gaat het om zo’n 200 miljard. Wees ook voorzichtig met de gerapporteerde winst per aandeel van 9,11 dollar, want ruim 6 dollar daarvan bestaat uit niet-gerealiseerde koerswinst op deelnemingen. Dat is boekhouding, geen bedrijfsresultaat. Wat wel telt, is de orderportefeuille van de clouddivisie: 514 miljard dollar aan toegezegd werk, waarvan de helft binnen twee jaar omzet wordt. Alphabet investeert dus niet op hoop, maar omdat klanten nu al meer vragen dan het bedrijf kan leveren. De kost gaat alleen voor de baat uit: de inkomsten uit de eigen AI-chips vallen pas volgend jaar, de schuld liep in twee jaar op van 30 naar ruim 110 miljard en de afschrijvingen moeten nog volgen. Wie gelooft dat rekenkracht schaars blijft, koopt hier een bedrijf dat de hele keten in handen heeft tegen ongeveer 24 keer de winst.
GE Vernova verkoopt geen stroom, maar wachttijd
Het tweede kwartaal was fors: de orders stegen met 88 procent tot 24,2 miljard dollar, het orderboek groeide naar 176 miljard, de omzet nam 22 procent toe tot 11,1 miljard en de marge liep op van 8,5 naar 11,3 procent. In het halfjaar kwam er 9,9 miljard dollar aan vrije kasstroom binnen, deels omdat klanten vooraf betalen om straks aan de beurt te zijn. Precies daar zit de kracht van dit bedrijf: gasturbines en transformatoren zijn niet snel bij te maken, terwijl datacenters ze nú nodig hebben. De gereserveerde capaciteit steeg van 100 naar 116 gigawatt en de orders van datacenters waren in een half jaar al ruim twee keer zo hoog als in heel vorig jaar. Wie schaars is, bepaalt de prijs. Toch daalde het aandeel, want de winst per aandeel bleef onder de verwachting en de windtak verloor in een half jaar 657 miljoen dollar, terwijl het bedrijf voor het hele jaar op 400 miljoen mikt. Dat moet in de tweede helft dus flink beter. De echte vraag is niet of de vraag naar stroom groeit, maar wat je ervoor betaalt: tegen ruim veertig keer de verwachte winst is elke vertraging in de fabrieken meteen zichtbaar in de koers. De opwaartse ruimte is er, maar die zit volledig in het uitvoeren van het orderboek.
Bij VAT kijken de cijfers achteruit en de orders vooruit
Op papier was het eerste halfjaar zwak: de omzet daalde met 8,3 procent tot 512 miljoen frank, de winst met ruim 6 procent en de marge liep licht terug naar 29 procent. Dat laatste kwam vooral doordat het bedrijf ruim 700 mensen aannam in Maleisië, Zwitserland en Roemenië. Maar de orders kwamen in het tweede kwartaal uit op een record van 500 miljoen frank, ruim een verdubbeling ten opzichte van vorig jaar, en het orderboek is sinds de vorige rapportage met de helft gegroeid. Bij een toeleverancier van vacuümkleppen lopen orders zo’n twee tot drie kwartalen voor op de omzet, dus de zwakke halfjaarcijfers zijn oud nieuws en de aanwerving van personeel is de bevestiging. Voor het derde kwartaal mikt het bedrijf al op 355 tot 385 miljoen frank, en de omzetdoelstelling voor volgend jaar van 1,5 tot 1,7 miljard wordt herzien omdat de investeringen in chipfabrieken harder stijgen dan gedacht. VAT levert kleppen aan vrijwel elke machinebouwer en heeft een marktaandeel van rond de zestig procent; wie chips maakt, komt hier langs. De keerzijde is dat dit een cyclisch bedrijf blijft met 28 procent van de omzet in China en een waardering die weinig ruimte laat.
LVMH is te groot geworden voor zijn eigen schaarste
De halfjaarcijfers van woensdagavond veranderden weinig aan het beeld dat zich al twee jaar opdringt: LVMH groeit trager dan de markt waarin het opereert. Het aandeel zakte de dag erna verder weg en staat inmiddels bijna een kwart lager dan begin dit jaar. De uitvluchten zijn intussen op. Eerst was het de normalisatie na corona, daarna de zwakke Chinese consument, maar dat verklaart niet waarom Hermès en Richemont het al kwartalen beter doen. Het probleem zit dieper. Louis Vuitton en Dior hebben na de pandemie zoveel tassen aan zoveel mensen verkocht dat de schaarste eruit is, en schaarste is nu juist waar de klant voor betaalt. Aan de bovenkant van de markt gaat het prima en Sephora profiteert van klanten die uitwijken naar parfum in plaats van leer, maar daartussen zit een middengroep die het even laat afweten. De drankendivisie herstelt voorzichtig, al ligt de piek van jaren geleden ver achter ons. Voor een aandeel dat nog altijd rond de twintig keer de winst kost, is dat een magere basis. LVMH blijft een prachtig bedrijf, maar het wordt betaald als marktleider terwijl het zich gedraagt als marktvolger.
Thermo Fisher was afgeschreven en levert nu gewoon
De cijfers over het tweede kwartaal waren beter dan iedereen had durven hopen: de omzet steeg 10 procent tot bijna 12 miljard dollar, de winst per aandeel met 13 procent tot 6,03 dollar en de marge liep op naar 22,8 procent. Alle drie de divisies groeiden, en de omzet kwam 300 miljoen dollar boven de eigen prognose uit. Dat is meer waard dan het klinkt, want een concurrent had eerder die week juist een tegenvallende verwachting afgegeven en het hele segment meegetrokken. Het aandeel veerde dan ook 5 procent op. Belangrijker dan het kwartaal zelf is dat het bedrijf de verwachting voor het hele jaar verhoogde, terwijl de markt maandenlang bang was voor precies het omgekeerde. De zorgen waren reëel: onzekere Amerikaanse onderzoeksbudgetten, een zwakke Chinese markt en de vraag of de dure overname van Clario zich zou terugverdienen. Klanten geven weer geld uit, de klinische tak draaide sterk, de microbiologietak wordt verkocht en de opbrengst gaat naar het inkopen van eigen aandelen. Alleen de universitaire en overheidsvraag in China blijft mager. Het aandeel staat dit jaar nog altijd in de min en noteert rond de twintig keer de winst, tegen een gemiddelde van vierentwintig over de afgelopen vijf jaar. Wie gelooft dat het dieptepunt van de cyclus achter ons ligt, betaalt hier een normale prijs voor een uitstekend bedrijf.
Han Dieperink, Chief Investment Officer
Abonneer op deze nieuwsbrief via www.aureus.eu/nieuwsbrief
Gerelateerde artikelen
Financiële repressie
Het IMF waarschuwt voor de terugkeer van financiële repressie Wat betekent dit stille schuldenmiddel eigenlijk voor obligaties en aandelen?
Meer lezen
Stijgende rente is een teken van kracht
De stijgende rente zorgt voor onrust, maar vertelt een verhaal van kracht: van groei, winst en eerlijk rendement.
Meer lezen
Deglobalisering of reglobalisering?
Deglobalisering lijkt onvermijdelijk, maar de cijfers vertellen een ander verhaal: de wereldhandel verandert van vorm, niet van richting.
Meer lezen
