Rode vlaggen

Beleggers krijgen een compensatie voor risico in de vorm van een hoger rendement. Toch willen veel beleggers zo veel mogelijk risico’s voorkomen. Dat is niet eenvoudig, want de bekende risico’s worden snel verdisconteerd in de koersen. Daarbij geldt vaak dat beurzen het meest zwartgallige scenario inprijzen, waardoor het risico een kans begint te worden. Het echte risico in financiële markten zijn de slangen die je niet ziet. Dat is wat Nassim Nicholas Taleb in zijn gelijknamige boek zwarte zwanen noemt. Onvoorspelbare gebeurtenissen die mede daardoor vaak een grote impact kunnen hebben.

Zwarte zwanen

Mensen zijn niet in staat om deze zwarte zwanen te herkennen doordat de wereld complex is. We brengen die  terug naar een te eenvoudige werkelijkheid. Bij bijvoorbeeld macro-economische cijfers heeft de media sterk de neiging om één enkele oorzaak te verbinden aan het gevolg, met als risico dat er eerder sprake is van correlatie dan van causaliteit. Mensen zijn wel in staat om terugkijkend een goed beeld te vormen, maar tijdens de gebeurtenis ligt de nadruk vooral op feitelijke informatie. Taleb stelt dat we niet moeten proberen zwarte zwanen te voorspellen, maar juist maatregelen moeten nemen om een beleggingsportefeuille robuust of – wellicht nog beter – anti-fragiel te maken, Een robuust onderdeel van een portefeuille betekent dat zo’n belegging geen last heeft van de zwarte zwaan, anti-fragiel betekent zelfs een belegging die profiteert van de zwarte zwaan. Toch kan het de moeite waard zijn om te kijken naar mogelijke zwarte zwanen. Zwarte zwanen worden dan al snel rode vlaggen en risico’s worden uiteindelijk kansen.

Positieve verrassingen

Nu hebben niet alle zwarte zwanen een negatieve invloed. Een onbekende positieve verrassing mag ook een zwarte zwaan worden genoemd. Maar dan wordt al snel niet meer gezien als risico. Beleggers hebben namelijk alleen wat tegen risico’s, als het geld kost. Zo’n zwarte zwaan in 2025 zou de Chinese aandelenmarkt kunnen zijn. Alle bekende risico’s lijken wel verdisconteerd in de Chinese financiële markten, maar een forse renteverlaging zou er voor kunnen zorgen dat Chinese aandelen dit jaar beter presteren dan het wereldgemiddelde. Overigens presteerde de Chinese aandelenmarkt (MSCI China) vorig jaar beter dan de gelijk gewogen S&P 500. Het verschil zat dus in slechts zeven aandelen (Magnificent Seven), wat op zichzelf ook mag worden gezien als een zwarte zwaan.

Valuta als ultieme uitlaatklep

Wat gezien mag worden als een zwarte zwaan zijn eventuele grootscheepse valuta-interventies. Valuta zijn de ultieme uitlaatklep op de financiële markten, zeker wanneer de onevenwichtigheden zo groot zijn als nu.  Het Chinese handelsoverschot komt per maand meer dan twee keer hoger uit dan andere sterk op de export georiënteerde landen als Japan en Duitsland ooit hebben meegemaakt. Er wordt in de wandelgangen zelfs al gespeculeerd over een Mar-A-Lago akkoord in vervolg op de Plaza- en de Louvre-akkoorden. Het gevolg toen was een aanmerkelijke verzwakking van de dollar versus andere valuta (de landen met het handelsoverschot). Dit keer wil het duo Trump/Vance een zwakke dollar om de industrie weer terug te lokken naar de VS. Mogelijk dat de dreiging met importtarieven wordt gebruikt om er voor te zorgen dat individuele landen hun munt laten appreciëren om daarmee hogere Amerikaanse importtarieven te voorkomen.

Geopolitieke acties

Een andere zwarte zwaan kan ook een directe militaire reactie zijn van de VS tegen haar bondgenoten. Nu zijn Groenland, Canada en Panama de laatste weken in het nieuws in het kader van het groter maken van de Verenigde Staten, maar Mexico wordt minder vaak genoemd. Mexico is wel bekend om de muur tegen nog meer mensen uit Zuid-Amerika, zonder veel succes overigens. Mogelijk dat de ruzie met Mexico militair kan escaleren, waarna er als vanzelf een groot handelsconflict overblijft. Geopolitiek lijkt toch al de ultieme plek voor zwarte zwanen. 

Trump dreigt uit de NAVO te stappen, wat een uitnodiging voor Poetin zou zijn om ook NAVO-buurlanden binnen te vallen, met de nodige negatieve gevolgen voor Europese activa en munten. In het Midden-Oosten draait het uiteindelijk op olie. Nu lijken de Verenigde Staten ten aanzien van Iran uit op regime change. Naast de recente Israëlischa aanvallen op Iran, zorgden de verliezen bij Hezbollah dat het bewind in Syrië omver geworpen kon worden. Iran geeft de Russen de schuld van onvoldoende steun aan het regime van Assad. Iran staat zelf ook aan alle kanten onder druk, nu dit nota bene dit OPEC-land te kampen heeft met energietekorten waardoor scholen en openbare diensten al enkele dagen dicht moesten. Verder vreest Teheran het oplaaien van de binnenlandse protesten omdat en nieuwe wet alle vrouwen boven de 9 jaar verplicht hun hoofd te bedekken. Straks neemt de Iraanse bevolking nog een voorbeeld aan de val van Damascus. Maar het kan natuurlijk ook dat Trump en deal sluit met Iran waardoor olieprijzen sterk dalen.

Positieve zwarte zwanen

Door de onvoorspelbaarheid van Trump is het niet eenvoudig om iets zinnigs te zeggen, ook over veel van ‘known unknown’s’. Dat zijn onder andere Azië, Europa, inclusief de strijd in de Oekraïne. Nu wordt er nog volop gespeculeerd over een mogelijke handelsoorlog met hogere importtarieven gecombineerd met de deportatie van illegale vreemdelingen. Trump meet zijn succes echter af aan de ontwikkelingen van de aandelenmarkt en dergelijk acties ondersteunen de markt niet. Wat als al die verhalen over hogere importtarieven niet meer dan een manier zijn van Trump om te onderhandelen? Of als er in plaats van miljoenen deportaties slechts enkele duizenden zullen remigreren. De kans op een recessie neemt dan in snel tempo verder af.

Verder gaat vrijwel iedereen er van uit dat de Verenigde Staten een steeds grotere plek moeten krijgen in beleggingsportefeuilles, maar wat als China en Japan de eigen economieën meer gaan stimuleren. China wordt in snel tempo steeds dominanter in tal van sectoren. Niet alleen auto’s, maar ook zonnecellen, windenergie, nucleaire energie, batterijen, generieke medicijnen en semiconductors voor de massamarkt loopt het land nu voorop. In Japan wil de nieuwe premier Shiguru Ishiba fiscaal beleid gebruiken om de economie aan te jagen. In Europa zijn er over een maand (23 februari) verkiezingen in Duitsland en als er fiscaal meer ruimte komt na de verkiezingen kan dat ook voor andere landen een forse impuls betekenen en dan hebben we het nog niet eens over de oorlog in Oekraïne die binnen 24 uur (inmiddels een maand of drie) zou zijn opgelost.

Veel zaken in de wereld hangen ook met elkaar samen. Oekraïne heeft onder andere via Iran een relatie met de problemen in het Midden Oosten. China is een belangrijke partner voor Rusland, maar koopt ook veel olie in het Midden-Oosten. Als China er voor kan zorgen dat Iran en Saoedi-Arabië in 2023 vrede konden sluiten, waarom dan niet Iran en Israël. Gezien al deze verbanden zijn zulke ontwikkelingen niet los te zien van het handelsbeleid. Mogelijk is het resultaat een nieuwe globaliseringsgolf. Trump is deze handelsoorlog acht jaar geleden vooral begonnen om een gelijk speelveld te creëren. Chinese en Europese bedrijven konden toen wel vrij concurreren op de Amerikaanse markt, maar Amerikaanse bedrijven kregen in China maar moeilijk een voet tussen de deur. Ook Europa staat bekend om de vele handelsbarrières, anders was de Brexit niet zo’n groot probleem geweest.

Han Dieperink, Chief Investment Officer

Disclaimer

Abonneer op deze nieuwsbrief via www.aureus.eu/nieuwsbrief 

Voor tussentijdse updates, volg Auréus op Linkedin