Rendement bij private debt

Verschillende soorten private debt

Direct Lending vormt de kern van de private debt markt. Hierbij verstrekken fondsen rechtstreeks leningen aan middelgrote bedrijven, meestal met een looptijd van 3-7 jaar en rendementen van 7-12%. Deze leningen zijn doorgaans gedekt door bedrijfsactiva. Mezzanine Financiering is een hybride vorm tussen schuld en eigen vermogen. Het staat in rangorde tussen senior debt en aandelenkapitaal, met rendementen van 12-20%. Vaak bevat het equity kickers zoals warrants of conversierechten en wordt het gebruikt bij overnames.

Distressed Debt richt zich op schulden van bedrijven in financiële problemen. Investeerders kopen deze schulden met korting om te herstructureren of controle te krijgen. Het risico is hoog, maar potentiële rendementen kunnen oplopen tot 15-25%. Venture Debt is ontwikkeld voor door venture capital gefinancierde startups. Deze leningen, vaak met warrants, helpen jonge bedrijven hun ‘runway’ te verlengen tussen financieringsrondes. Real Estate Debt financiert vastgoedacquisitie of -ontwikkeling. Het kan verschillende vormen aannemen: senior, junior, mezzanine of preferred equity, met rendementen van 5-15% afhankelijk van het risicoprofiel.

Asset-Based Lending wordt gedekt door specifieke bedrijfsactiva zoals voorraden of debiteuren. Deze flexibele financieringsvorm groeit vaak mee met de onderneming. Unitranche Financiering combineert senior en junior debt in één pakket, wat zorgt voor eenvoudigere documentatie en snellere afhandeling. Private Placements zijn niet-openbare aanbiedingen van schuldpapier aan institutionele beleggers, meestal met langere looptijden van 5-15 jaar en grotere volumes. Elke vorm van private debt past bij specifieke risico-rendementsverwachtingen en investeringsdoelen. De sector blijft groeien als alternatief voor traditionele bankfinanciering, met toegenomen specialisatie en diversificatie binnen het landschap.

Hogere rente bij private debt vergeleken met bankleningen en obligaties

De hogere rente bij private debt vergeleken met traditionele obligaties en bankleningen wordt veroorzaakt door verschillende factoren die samenhangen met risico, liquiditeit en de marktstructuur. Private debt verstrekkers leveren vaak extra diensten zoals flexibiliteit in leenvoorwaarden, snellere besluitvorming en sectorspecifieke expertise. Deze toegevoegde waarde rechtvaardigt een hogere vergoeding. Wel verlangt de financier voor het feit dat er niet of beperkt kan worden gehandeld in zo’n lening een extra opslag voor illiquiditeit. Die premie is niet constant. De illiquiditeitspremie neemt toe in perioden van stress. Langer lopende leningen hebben vaak een hogere illiquiditeitspremie. Verder hangt de illiquiditeitspremie samen met onder andere transactiekosten, vraag- en aanbod en asymmetrische informatieverhoudingen.

Een groot voordeel voor bedrijven die zich financieren met private debt is dat er vaak sprake is van maatwerk, terwijl via de bank of via de kapitaalmarkten financiering juist zijn gestandaardiseerd. Voor bedrijven is het niet prettig dat banken steeds vaker nee moeten zeggen omdat een bepaalde financiering niet past binnen de aangescherpte toezichtsregels. De CFO van een bedrijf wil juist zekerheid over toekomstige (her)financieringen en wil liever niet afhankelijk zijn van de steeds strenger gereguleerde banken en/of de wispelturigheid van kapitaalmarkten. Verder eisen banken voor de financiering ook een uitgebreide transparantie en veel informatie, iets dat alleen al uit concurrentieoverwegingen een probleem kan opleveren. Een snelle, efficiënte financiering via private debt zorgt ervoor dat deze financiers een hogere rente kunnen rekenen. Private debt heeft ook vaak kortere looptijden dan bankleningen of obligaties en dat zorgt voor extra flexibiliteit en dat is ook wat waard.

Verschillende risicobronnen zorgen voor een hoger rendement

Door de combinatie van verschillende risicobronnen lijkt het dat er sprake is van een veel hoger risico bij private debt dan bij andere obligaties en leningen. Risico en rendement gaan immers hand in hand. Het tegendeel is waar.  Bij private debt worden er juist vooraf maatregelen genomen om de risico’s te bewaken. Vaak is dat door middel van een convenant, waardoor er ook tussentijd grip is op het onderpand, bijvoorbeeld in de vorm van de feitelijke kasstromen. Waar voorkennis op de beurs niet is toegestaan, krijgen private debt financiers vaak op kwartaalbasis inzicht in het reilen en zeilen van de onderneming.

Zo lang een bedrijf binnen de voorwaarden blijft van het convenant is er niets aan de hand, maar bij een verslechtering van de kredietkwaliteit kan de financier tussentijds vaak snel ingrijpen. Dit in tegenstelling tot op de beurs waar pas achteraf kan worden geprobeerd om verhaal te halen. Verder hebben financiers op het gebied van private debt een veel grotere focus op behalen van het totale rendement dan wanneer er sprake is van een financiering via een bank. Een bank kijkt namelijk niet alleen naar het rendement op de financiering, maar combineert dit met tal van andere activiteiten zoals betaalverkeer en andere financiële diensten. Verder heeft een bank nu eenmaal nooit een goede balans. Tegenover elke lening staat een betrekkelijk bescheiden deel van het eigen vermogen van de bank, de rest is gefinancierd met vreemd vermogen wat inherent zorgt voor minder stabiliteit. Dat is bij private debt wel anders, waardoor private debt financiers ook veel minder snel in paniek raken. Ook dat blijkt uiteindelijk beter voor het nettorendement.

Han Dieperink, Chief Investment Officer

Disclaimer

Abonneer op deze nieuwsbrief via www.aureus.eu/nieuwsbrief