Koop het gerucht, verkoop het nieuws

De Straat van Hormuz staat centraal in de risicobeleving van beleggers. Ruim veertien miljoen vaten olie passeren dagelijks dit strategische zeekanaal, waarvan negentig procent bestemd is voor Aziatische afnemers. Iran heeft in het verleden gedreigd dit kanaal te blokkeren, maar een daadwerkelijke afsluiting werkt ook sterk tegen de eigen economische belangen: het blokkeert ook de eigen olie-export en valuta-inkomsten. De marine van Iran, of wat daar nog van over is, lijkt bovendien niet sterk genoeg voor een langdurige blokkade. De facto is de Straat nu al grotendeels buiten gebruik door verhoogde verzekeringspremies en adviezen van de Amerikaanse marine om de route te mijden, maar dit is een tijdelijk effect.

Wat de markt lijkt te onderschatten, is de mate waarin de militaire en politieke verhoudingen al voor het begin van de operatie zijn ingeprijsd. Olie en goud zijn elk al met zo’n twintig procent gestegen sinds begin 2026, gelijktijdig met de opbouw van Amerikaanse militaire capaciteit in de regio. Het klassieke Wall Street-adagium ‘koop het gerucht, verkoop het nieuws’ is hier van toepassing. Nu de militaire actie daadwerkelijk heeft plaatsgevonden, verdwijnt de onzekerheidsopslag die al weken in de prijs was verwerkt.

De geopolitieke situatie in Iran zelf speelt eveneens mee. Het overlijden van opperleider Khamenei, de vorming van een interim-raad en de toenemende interne druk door mogelijke volksopstanden creëren een regime dat er belang bij heeft snel tot een akkoord te komen. De Iraanse minister van Buitenlandse Zaken gaf al vóór de aanval aan dat zijn land dicht bij een nucleair akkoord was. Onder de huidige omstandigheden zijn de prikkels voor de-escalatie aanzienlijk groter geworden, niet kleiner. President Trump heeft gesignaleerd open te staan voor onderhandelingen, en ook buurlanden zoals Saudi-Arabië die zelf aangevallen zijn door Iraanse raketten hebben er baat bij dat de spanning snel daalt.

China is Iran’s belangrijkste afnemer van olie en Peking heeft een evident belang bij een onbelemmerde doorstroming van de Straat van Hormuz. Een langdurige sluiting raakt de Chinese economie direct, wat de diplomatieke druk vanuit die hoek op Iran alleen maar vergroot. Dit verkleint de kans op een escalatie die de oliemarkt structureel verstoort.

Dat betekent niet dat alle risico’s van tafel zijn. De Revolutionaire Garde, Hamas, Hezbollah en de Houthi’s opereren deels autonoom en kunnen escalerend handelen, ook als het Iraanse interim-bewind de-escalatie nastreeft. Schade aan oliefaciliteiten in de regio of aan tankers in de Rode Zee blijft een reëel risico.

De beleggingsstrategie die hier logisch op volgt, is om olie en goud te verkopen als ze verder stijgen op de initiële schrik, en om aandelen, met name die gerelateerd aan toerisme, te kopen als ze onder druk komen. Het toerisme wordt nu tijdelijk geraakt door geannuleerde vluchten en reisadviezen, maar dat zal snel herstellen zodra de-escalatiesignalen doorkomen. Het soort situaties waarbij de markt overreageert op geopolitieke schokken die in de kern tijdelijk zijn, biedt historisch gezien goede instappunten.

Het basisscenario blijft dat de meeste relevante partijen, Iran, de VS, Israël, de Arabische buurlanden en China, een gemeenschappelijk belang hebben bij het snel beëindigen van de vijandigheden. De militaire campagne is dan niet het begin van een regionale oorlog, maar de escalatie die de-escalatie mogelijk maakt. Markten houden van duidelijkheid, en zodra die duidelijkheid in de vorm van onderhandelingen opdoemt, zullen de vreesgedreven posities in olie en goud snel worden afgebouwd.

Een veelgehoorde hoop is dat Operation Epic Fury de aanzet geeft tot een fundamentele regime change in Iran. Die verwachting verdient enige nuancering. De Revolutionaire Garde is niet zomaar een militaire organisatie, zij is diep verweven met de Iraanse economie via een uitgebreid netwerk van bedrijven, bouwconsortia en handelshuizen dat tientallen miljarden dollars omvat. Het uitschakelen van individuele leiders verandert daar weinig aan: de Revolutionaire Garde kent een strak hiërarchisch systeem waarin voor elke gevallen commandant een opvolger klaarstaat die door hetzelfde systeem is gevormd. Regime change van buitenaf is daarmee een illusie, de structuur is robuuster dan de personen die haar leiden.

Mocht de geschiedenis desondanks een verrassende wending nemen en toch regime change plaatsvinden, dan zou dat wellicht het beste zijn wat Iran, het Midden-Oosten en de wereld kan overkomen. Iran is van oudsher een beschaafd, welvarend en een opvallend pro-Amerikaans land met een hoogopgeleide bevolking, een rijke cultuur en enorme natuurlijke rijkdommen. Onder een regering die niet langer miljarden versluist naar buitenlandse proxy’s, nucleaire ambities en intern repressieapparaat, maar investeert in de eigen economie en burgers, zou Iran zich razendsnel kunnen ontwikkelen tot een regionale economische grootmacht. Voor het Midden-Oosten zou het wegvallen van de voornaamste financier van destabilisering een historische kans bieden op duurzame vrede. En voor de wereld betekent een geïntegreerd Iran meer olie op de markt, lagere energieprijzen en een regio die eindelijk haar economisch potentieel benut. Het is een scenario dat weinigen durven uit te spreken, maar dat bijna iedereen stilletjes hoopt.

Laat u in de tussentijd niet meeslepen door de krantenkoppen. Volatiliteit is de prijs die u betaalt voor rendement. Wie nu verkoopt op angst, mist doorgaans het herstel dat volgt. En wie rustig inspeelt op tijdelijke dislocaties positioneert zich voor het herstel dat vrijwel zeker volgt zodra de mist van de oorlog optrekt.

De informatie opgenomen in dit bericht en eventuele bijlagen is uitsluitend bestemd voor de geadresseerde en kan vertrouwelijk zijn. Indien u dit bericht ten onrechte ontvangt, wordt u verzocht de afzender direct te informeren door terugzending van dit bericht, en vervolgens dit bericht met eventuele bijlagen te verwijderen. Auréus staat niet in voor de juiste en volledige overbrenging van de inhoud van dit bericht en ook niet voor de tijdige ontvangst daarvan.