Focus op resultaten

• Bedrijfsresultaten veel sterker dan verwacht.

• Markt rekent niet meer op renteverlaging in de VS dit jaar.

• Aandelen relatief immuun voor rentestijging.

• Betere inflatiecijfers in tweede helft bieden ruimte aan centrale banken.

• Private markten alternatief voor beleggers met hoogtevrees.

De resultaten van bedrijven die hebben gerapporteerd over het eerste kwartaal zijn veel beter dan verwacht. Voor de laatste keer dat er sprake was van zo’n positieve verrassing in de Verenigde Staten moeten we terug naar het jaar 2021. Vooral de meer cyclische bedrijven die profiteren van aantrekkende economische groei kwamen met positieve verrassingen. Veel grote tech-bedrijven wisten ook de verwachtingen te overtreffen. Ook in Europa waren er positieve verrassingen, voldoende om te zorgen voor positieve bijstellingen van de winstverwachtingen. De grootste positieve verrassingen komen uit China en Japan.

De markt rekent er niet meer op dat de Amerikaanse centrale bank dit jaar nog de beleidsrente gaat verlagen. Dat heeft te maken met de hogere economische groei en de laatste inflatiecijfers die tegenvielen. De centrale bank lijkt vast te zitten. Een renteverhoging is niet aan de orde, maar een renteverlaging komt er voorlopig ook niet. De ECB heeft meer ruimte om de rente te verlagen, maar zal met een schuin oog naar de Fed kijken, mede gezien de zwakke euro. 

Hogere rentes doen obligaties veel meer pijn dan aandelen, vooral omdat de rente op de kapitaalmarkten stijgt vanwege de meevallende economische groei. Die hogere groei krijgt steeds meer een structureel karakter dankzij de positieve effecten van kunstmatige intelligentie. Op termijn kan daardoor met name de reële rente (exclusief inflatieverwachtingen) stijgen. Bedrijven profiteren van deze sterkere economische groei in de vorm van hogere winsten en dat compenseert de rentestijging. In de tweede helft van dit jaar is er ruimte voor lagere inflatiecijfers doordat de huizencomponent met vertraging volgt, doordat China nog altijd deflatie exporteert en door een geleidelijke afzwakking van de arbeidsmarkt.

Inflatie had drie oorzaken: de pandemie, de Russische inval in de Oekraïne en het vermogen van bedrijven om prijzen te verhogen, soms ook wel gezien als graaiflatie. De eerste twee zijn tijdelijk en dat effect ligt grotendeels achter ons. Verder zijn er steeds meer signalen dat bedrijven wel waarde moeten blijven toevoegen als ze de prijzen verhogen. Waar dat niet is gelukt, dalen de prijzen weer in snel tempo, meestal in de vorm van aanbiedingen.  Inflatiecijfers zijn in de VS en Europa weer gedaald richting de 2 procent, in theorie voldoende voor centrale banken om de rente te verlagen. Toch kiezen centrale banken er liever voor dat ze te hard op de rem gaan staan dan dat inflatie nog een kans krijgt. 

Hoewel de lange rente geleidelijk kan stijgen, zorgt de hogere groei voortdurend voor positieve winstbijstellingen. Dat kan verder stijgende aandelenkoersen ondersteunen. Hoewel het voorspelbaar is dat beleggers dankzij de snelle stijging hoogtevrees hebben gekregen, zijn de onderliggende fundamenten in sneller tempo aangetrokken dan de koersen. Wie desondanks blijft zoeken naar alternatieven, moet ook eens kijken naar private markten. Private equity, private debt en real assets geven rendementen die minimaal vergelijkbaar zijn met aandelen en die tegelijkertijd zorgen voor een duidelijke spreiding van de risico’s.

Han Dieperink, Chief Investment Officer

Disclaimer