Geopolitieke risico’s horen bij een stijgende beurs. Elke bull-markt klimt
langs een muur van angst. Stijgende koersen hebben geen zorgeloze
wereld nodig. Ze hebben twijfel nodig, want juist die twijfel zorgt ervoor
dat niet iedereen tegelijk instapt en dat er altijd nieuw kapitaal aan de
zijlijn staat te wachten. Het zijn de sceptici die de brandstof leveren voor
de volgende stijging.
Sinds de tweede termijn van Trump is de muur van angst stevig gemetseld
met geopolitieke stenen. De oorlog in Oekraïne duurt voort zonder uitzicht
op een duurzame oplossing. De spanningen tussen de Verenigde Staten en
China rond Taiwan en technologie blijven oplopen. In het Midden-Oosten is
de situatie fragiel. Het protectionisme neemt wereldwijd toe, met tarieven
en handelsbeperkingen die de spelregels van de globalisering herschrijven.
Voor beleggers die dagelijks de krantenkoppen lezen, is de verleiding groot
om aan de zijlijn te blijven staan.
Toch is dat historisch gezien zelden de juiste strategie geweest. Markten
hebben de neiging om geopolitieke risico’s sneller in te prijzen dan beleggers
verwachten, om vervolgens verder te stijgen zolang de onderliggende
economische fundamenten intact blijven. Bedrijfswinsten, innovatie en
productiviteitsgroei zijn uiteindelijk krachtiger dan de angst van het moment.
Dat betekent niet dat de risico’s niet reëel zijn. Het betekent wel dat de muur
van angst er niet is om beleggers af te schrikken, maar om beklommen te
worden.