De volgende stap van de Fed is omlaag
09 augustus 2026
Tegen de consensus in verloor de Amerikaanse economie banen, en dat verandert de verwachtingen voor de Fed. Tot voor kort ging het gesprek op de financiële markten vooral over de vraag wanneer de rente omhoog zou gaan. Na het jongste arbeidsrapport is die vraag omgedraaid. Steeds meer beleggers houden er rekening mee dat de volgende stap juist een verlaging wordt.
Niemand zag het aankomen
In juli verdwenen er 23.000 banen uit de Amerikaanse economie. Dat lijkt een klein getal, maar het is veelzeggend, want vrijwel niemand had het zien aankomen. Van de ongeveer vijfenzeventig economen die vooraf een schatting gaven, voorspelde er niet één een daling. De gemiddelde verwachting lag op een groei van 80.000 banen. Bovendien werden de cijfers van de twee voorgaande maanden met ruim 100.000 naar beneden bijgesteld. Over het afgelopen jaar kwam de gemiddelde banengroei daarmee uit op slechts 34.000 per maand, en over de laatste drie maanden op 20.000. Ter vergelijking: in de jaren voor de pandemie kwamen er maandelijks nog ongeveer 180.000 banen bij.
Een arbeidsmarkt zonder aannemen én zonder ontslaan
Toch is dit geen instortende arbeidsmarkt. Het beeld is er eerder een van stilstand: werkgevers nemen nauwelijks nieuwe mensen aan, maar ontslaan ook bijna niemand. Die terughoudendheid heeft alles te maken met onzekerheid, over de importheffingen en over de gevolgen van kunstmatige intelligentie. Bedrijven wachten liever af. Ondertussen daalde de arbeidsparticipatie van 62,2 naar 61,4 procent, doordat bijna drie miljoen Amerikanen de arbeidsmarkt verlieten. Juist daardoor daalde de werkloosheid licht, tot 4,1 procent: er zijn niet meer banen, maar wel minder mensen die er een zoeken. De vergrijzing speelt mee, net als de strengere aanpak van immigratie. Onder de oppervlakte voegde de particuliere sector nog wel banen toe, in de bouw en de zorg, terwijl de detailhandel en de horeca (het WK is voorbij) juist inleverden.
Van verhoging naar verlaging
Nog maar een paar weken geleden was de heersende zorg dat de inflatie hardnekkig zou blijven en dat de rente daarom omhoog moest. De markt prijsde een renteverhoging in september in met een kans van tachtig procent, en een groeiend aantal leden van het rentecomité liet zich strenger uit. Dat beeld is nu gekanteld. Die kans is teruggevallen tot iets boven de vijftig procent en neemt verder af. Ook de weddenschappen op een verhoging in december zijn geslonken. Een zwakke arbeidsmarkt met stilstaande lonen past niet bij een centrale bank die op het punt staat te verkrappen. Steeds luider klinkt daarom de gedachte dat de volgende beweging een verlaging wordt.
Dat is minder tegenstrijdig dan het lijkt. Terwijl de meeste waarnemers zich nog zorgen maken over blijvende prijsdruk, wijst de onderliggende data de andere kant op. De loongroei vertraagt en het gemiddelde uurloon stond vorige maand stil. Tegelijk versnelt de productiviteit en dalen de arbeidskosten per eenheid product. Dat is de klassieke combinatie die de prijsdruk uit het systeem haalt. Daar komt bij dat de olieprijs sinds eind juli met meer dan twintig procent is gedaald, wat een belangrijke inflatie-impuls wegneemt. De schokken van de afgelopen jaren, van heffingen tot olie, ebben langzaam weg. De kans dat de inflatie juist meevalt, is daardoor groter dan de meeste mensen denken.
De brandstof voor een zeepbel
En hier wordt het voor beleggers interessant. Een lagere rente is precies de brandstof waarop een hausse uitgroeit tot een zeepbel. Vrijwel alle grote beurszeepbellen uit de geschiedenis zijn gebouwd op dalende renteverwachtingen. Als de Fed daadwerkelijk omslaat naar verlagen terwijl de economie blijft groeien en de winsten op peil blijven, ontstaat een zeldzaam gunstig klimaat voor aandelen. De opleving rond kunstmatige intelligentie kan dan opnieuw worden aangewakkerd, en goedkoper geld kan die vonk gemakkelijk laten overslaan. Het is niet ondenkbaar dat we daarmee volgend jaar afstevenen op een heuse financiële manie.
Toch is voorzichtigheid op zijn plaats. Een verlaging van de rente betekent onder de huidige Fed niet automatisch dat het geld ook echt ruimer wordt. De centrale bank kan de rente verlagen en tegelijk haar balans van 6,7 biljoen dollar laten krimpen, waardoor een deel van die brandstof alsnog wegblijft. Bovendien is de data zelf onbetrouwbaarder geworden. Steeds minder bedrijven vullen de vragenlijsten in en de beroepsbevolking krimpt, wat de maandcijfers grilliger maakt dan ooit. Eén enkel cijfer zegt daardoor weinig; het gaat om de trend over meerdere maanden.
De echte verschuiving
Het banenverlies van juli kondigt geen recessie aan. De particuliere sector groeit nog, en na eerdere zwakke zomers herstelde de werkgelegenheid telkens. Wat wél is veranderd, is de richting van het gesprek. De vraag is niet langer wanneer de rente verder omhooggaat, maar wanneer de eerste verlaging komt. Voor beleggers is die verschuiving belangrijker dan het maandcijfer zelf, want een renteverlaging is precies de vonk waar de markt al een tijd op wacht.
Han Dieperink, Chief Investment Officer
Abonneer op deze nieuwsbrief via www.aureus.eu/nieuwsbrief
Gerelateerde artikelen
De winst doet het werk
Sinds begin juni beweegt de beurs vooral zijwaarts. Nu lijkt daar voorzichtig een einde aan te komen. De winsten van bedrijven zijn al die tijd gestegen, maar de koersen bleven bijna gelijk.
Meer lezen
Financiële steun voor topsporters
Talent alleen wint geen medailles. Zonder financiële steun voor topsporters blijft zelfs het grootste talent vaak gewoon onbenut.
Meer lezen
De Straat van Hormuz weer open.
De Straat van Hormuz gaat weer open, maar niet voor Iraanse olie. Wat betekent dit voor de olieprijs, inflatie, de Fed en beleggers?
Meer lezen
