De pionier: Abby Joseph Cohen, de profeet van Wall Street

Abby Joseph Cohen is een van de meest bekende beleggingsstrategen in de geschiedenis van Wall Street. Ze werkte bijna 30 jaar bij Goldman Sachs, waar ze uitgroeide tot co-voorzitter van het beleggingsbeleidcomité en later partner werd – een van de weinige vrouwen die deze positie bereikte. Haar optimistische calls over de Amerikaanse aandelenmarkten in de jaren negentig bleken grotendeels juist, waardoor ze werd uitgeroepen tot de “Profeet van Wall Street” en quasi-celebrity status bereikte. Deze glans verdween met de crash van 2000 en haar optimistische voorspelling in de Grote Financiële Crisis. Als beleggingsstrateeg kan je ook te ver vooruitlopen op de markt.

Een vrouw in een mannenwereld

Halverwege de jaren negentig was de financiële wereld nog overwegend een mannenwereld. Vrouwen verschenen meestal alleen om koffie te serveren of notities te maken. Voor de weinige vrouwen die wel doorbraken tot strategische posities gold een harde wet: om te slagen moest je niet alleen goed zijn – je moest beter zijn dan de mannen om je heen: extra scherp, extra voorbereid, extra overtuigend.

Abby Joseph Cohen belichaamde die noodzaak tot excellentie vanaf het moment dat ze in 1990 bij Goldman Sachs aankwam. Ze had al twintig jaar ervaring op Wall Street toen ze de overstap maakte, maar Goldman zou het toneel worden waar ze haar grootste triomfen – en later haar pijnlijkste nederlagen – zou beleven. Ze kwam binnen midden in een recessie, een moment waarop pessimisme de overhand had, en durfde bullish te zijn toen anderen huiverig waren.

Wat altijd opvallend is geweest aan de beleggingswereld – en wat haar onderscheidt van veel andere sectoren – is dat het uiteindelijk alleen maar gaat om resultaten. Het maakt niet uit hoe je eruitziet, welke achtergrond je hebt, of tot welk netwerk je behoort. De markt is de ultieme rechter, en die kijkt alleen naar of je voorspellingen uitkomen. Deze meritocratie biedt vrouwen in theorie meer kansen dan in andere beroepen waar vooroordelen en old boys networks nog altijd een grote rol spelen.

Tegelijkertijd betekent deze focus op pure prestatie ook dat de druk immens is. Een verkeerde call kan je reputatie jarenlang beschadigen. Iedereen is zo goed als zijn of haar laatste call. Voor vrouwen, die al onder een vergrootglas staan, geldt dit misschien nog wel meer dan voor hun mannelijke collega’s. Als observator van deze dynamiek was te zien hoe vrouwelijke collega’s een dubbele uitdaging hadden: niet alleen moesten ze de markt verslaan, ze moesten ook bewijzen dat ze daartoe in staat waren. Cohen zou dit ondervinden.

De profeet van de Bull Market

Cohen’s timing was fenomenaal. In 1992, toen de economie nog steeds worstelde met de naweeën van de recessie van begin jaren negentig, voorspelde ze dat 1992 “een goed jaar” zou worden met verbeterende winsten. “Ik denk dat 1992 een goed jaar wordt,” vertelde ze The New York Times. “Het wordt het eerste jaar in drie waarin we enige verbetering in winsten zullen zien.”

Het klonk misschien niet spectaculair – zeker niet als je het vergelijkt met de bombastische uitspraken die we vandaag gewend zijn van sociale media – maar het was het begin van een historische bull market die zou duren tot 2000. Cohen had het perfecte momentum te pakken: de Amerikaanse economie stond op het punt van een transformatie die gedreven werd door technologie, globalisering en nieuwe financiële instrumenten.

Eind 1992 werd ze nog optimistischer. Met Bill Clinton net aangekomen in het Witte Huis en een nieuw economisch beleid in de maak, zag Cohen kansen waar anderen nog steeds voorzichtigheid betoonden. “We zijn bullish over de economie,” zei ze, en voorspelde twee tot drie jaar van winstgroei. “Obligaties zullen het goed doen, maar aandelen zullen het beter doen.”

Die uitspraak zou historisch worden. Het was het startschot van een van de grootste bull markets in de geschiedenis, en Cohen stond er vanaf het begin bij. Terwijl andere strategen nog twijfelden over de kracht van het economische herstel, had zij al ingezet op de krachten die de Amerikaanse economie zouden transformeren.

De geboorte van een Celebrity

Tegen 1998 was Cohen uitgegroeid tot de “Profeet van Wall Street” – een bijnaam die haar zowel roem als last zou bezorgen. Ze behoorde tot een kleine groep Wall Street-analisten die quasi-celebrity status hadden bereikt, een verschijnsel dat we vandaag veel gewoner vinden maar dat in de jaren negentig nog bijzonder was.

Dat jaar werd ze partner bij Goldman Sachs, een van de weinige vrouwelijke partners in een bedrijf dat toen nog geen beursgenoteerd concern was maar een exclusieve partnership. Het partnerschap was het summum van erkenning op Wall Street – een bewijs dat je niet alleen goed was in je vak, maar dat je ook behoorde tot de absolute elite.

Haar roem was verdiend. Ze had de grootste bull market van haar generatie vanaf de eerste dag meegemaakt en voorspeld. Maar roem op Wall Street is altijd een tweesnijdend zwaard. Hoe hoger je vliegt, hoe pijnlijker de val kan zijn. Bovendien lopen strategen altijd het risico dat als ze optimistisch zijn, ze te ver vooruitkijken. Wat optimisten ook gemakkelijk verweten kan worden is dat ze te naïef zijn, terwijl pessimisten altijd wel bezwaren kunnen oproepen, waardoor het lijkt alsof ze over alles goed hebben nagedacht. Het realisme is dat in de praktijk de optimisten op de lange termijn altijd hebben gewonnen.

Nuance in het Optimisme

Hoewel Cohen werd weggezet als een eeuwige optimist – een “perma-bull” in Wall Street-jargon – toonde ze in werkelijkheid meer nuance dan haar reputatie deed vermoeden. Dit is een belangrijke les voor elke strateeg: de media houden van simpele verhalen, maar de realiteit is altijd complexer.

In 1999, op het hoogtepunt van de dot-com boom toen iedereen zich leek te laten meeslepen door de technologie-euforie, waarschuwde Cohen dat het “een veel moeilijker spel” zou worden. Ze voorspelde de S&P 500 op 1275 en de Dow op 9850 – conservatieve doelen in een tijd van grenzeloze technologie-optimisme. Beide indexen gingen nog hoger, met de Dow die voor het eerst de symbolische grens van 10.000 punten passeerde.

Later dat jaar, toen de technologieaandelen nog steeds door het dak gingen, adviseerde ze klanten om “een beetje winst te nemen.” Ze projecteerde een gematigde groei en waarschuwde dat de grote koerswinsten niet eindeloos konden doorgaan. De markt luisterde niet – de S&P 500 steeg dat jaar nog bijna 20%.

Deze nuance maakte Cohen juist zo’n goede strateeg. Ze liet zich niet meeslepen door de euforie, ook al was ze fundamenteel optimistisch over de Amerikaanse economie. Het toont aan dat de beste strategen niet dogmatisch zijn, maar voortdurend hun visie bijstellen op basis van veranderende omstandigheden. Voortschrijdend inzicht is belangrijk. John Maynard Keynes – een veel betere belegger dan econoom – stelde daarom ook: “When the facts change, I change my mind – what do you do, sir?”

De Donkere Wolken

Maar zoals elke strateeg die zijn of haar reputatie opbouwt in een bull market, komt er een moment waarop de wind draait. In 2000 voorspelde Cohen dat de S&P 500 met 8-10% zou stijgen, gebaseerd op verwachtingen van sterke winsten en economische groei. Ze had de kracht van de onderliggende economie goed ingeschat, maar onderschatte de gevolgen van de speculatieve zeepbel in technologieaandelen.

In plaats daarvan barstte de dot-com bubble en daalde de index met 9,5%. Het was het begin van het einde van haar reputatie als onfeilbare profeet. De markt, die zo lang haar vriend was geweest, werd haar grootste tegenstander.

Het echte dieptepunt kwam in 2008. Net als vrijwel iedereen – en dit punt kan niet genoeg benadrukt worden – miste Cohen de signalen van de nakende financiële crisis. Ze voorspelde dat de S&P 500 1675 zou bereiken in 2008, een optimistische inschatting gebaseerd op een geloof in de fundamentele kracht van de Amerikaanse economie.

De werkelijkheid was genadeloos: de index sloot op 903, bijna 50% lager dan haar voorspelling. Het was een van de grootste missers in de geschiedenis van Wall Street-voorspellingen. Achteraf bleek dat wel een startschot voor een nog grotere bull-markt dan die van de jaren negentig. Maar je timing kan te ver vooruit zijn.

Een blijvend voorbeeld

Cohen’s verhaal is er een van triomf en nederlaag, van visie en verblinding – een perfecte weerspiegeling van de menselijke kant van het strategenvak. Als strateeg word je uiteindelijk beoordeeld op je slechtste calls, niet op je beste. Dat is de harde realiteit van een beroep waarin je voortdurend publiekelijk wordt getoetst aan de werkelijkheid.

Maar bovenal is het het verhaal van een vrouw die het lef had om grote calls te maken in een wereld die daar niet op zat te wachten. Ze bewees dat vrouwen niet alleen konden meespelen in de financiële wereld, maar er ook de toon konden zetten. In een tijd waarin vrouwelijke CEO’s en senior strategen nog schaars waren, was Cohen een pionier die deuren opende.

Voor jonge vrouwen die nu de financiële wereld betreden, is Cohen’s nalatenschap complex maar waardevol. Ze toont aan dat succes mogelijk is, maar ook dat niemand – man noch vrouw – immuun is voor de grillen van de markt. Haar grootste les is misschien wel dat moed om voorspellingen te doen net zo belangrijk is als het vermogen om fouten te erkennen en daarvan te leren.

Reflectie op een Tijdperk

Nu Cohen met pensioen is, markeert dit het einde van een bijzonder tijdperk op Wall Street. De wereld is sindsdien veranderd – sociale media hebben het speelveld gedemocratiseerd, maar ook versnipperd. Cohen’s verhaal herinnert ons eraan dat achter alle data, modellen en algoritmen, het strategenvak uiteindelijk nog steeds een menselijke activiteit is. We maken fouten, we leren, we passen ons aan. Fouten maken is niet erg – niet leren van fouten, dat is pas erg. Als je geen fouten maakt, dan doe je niks. En als je niks doet, dan kan je ook niks winnen. En soms, als we geluk en moed hebben, zien strategen dingen die anderen nog niet zien. Ze bewees dat vrouwen de toekomst konden voorspellen net zo goed als mannen – en soms beter. Dat is misschien wel haar grootste bull call van allemaal, een voorspelling die nog steeds uitkomt.

Han Dieperink, Chief Investment Officer

Disclaimer

Abonneer op deze nieuwsbrief via www.aureus.eu/nieuwsbrief 

Voor tussentijdse updates, volg Auréus op Linkedin