De pionier: de wijsheid van Geraldine Weiss
19 juni 2025
Rond de millenniumwisseling was de naam Geraldine Weiss nog niet breed bekend buiten de kringen van dividend-enthousiastelingen. De “Grand Dame of Dividends,” zoals ze later zou worden genoemd, had al decennialang haar Investment Quality Trends gepubliceerd, maar de wereld was geobsedeerd door iets heel anders: de dotcom-revolutie, groei tegen elke prijs, en het idee dat dividenden iets voor oude mannen waren.
Het was precies in die tijd dat ik kennismaakte met een beleggingsstrategie die de kern van Weiss’ filosofie perfect illustreerde: de German Top Twelve. Het concept was elegant in zijn eenvoud. Elk halfjaar werden de twaalf aandelen met het hoogste dividendrendement uit de DAX-30 index geselecteerd. Geen ingewikkelde analyses, geen toekomstvoorspellingen over disruptieve technologieën – gewoon de twaalf bedrijven die het meeste dividend uitkeerden in verhouding tot hun aandelenprijs.
Tegen de stroom in zwemmen
In de tweede helft van de jaren negentig leek deze strategie volkomen achterhaald. De markt wilde groei, innovatie, de belofte van exponentiële rendementen. Dividenden waren voor dinosaurussen. Toch bleek de German Top Twelve consequent beter te presteren dan de DAX-index zelf. Waarom?
Het antwoord lag in wat Geraldine Weiss al jaren predikte: dividend-investeren is veel meer dan alleen op zoek gaan naar hoge uitkeringen. Het is een waarde-strategie in vermomming, maar dan wel een bijzonder slimme. Want een hoog dividendrendement ontstaat meestal pas na een stevige koerscorrectie. Dergelijke correcties vielen regelmatig samen met de halfjaarlijkse selectie van de German Top Twelve, waardoor het geselecteerde aandeel kon profiteren van het natuurlijke herstel – wat beleggers ‘mean reversion’ noemen.
Door deze strategie te beperken tot de DAX-index was er een automatisch kwaliteitsfilter ingebouwd. In de praktijk blijkt ‘long value’ namelijk vaak gelijk te staan aan ‘short kwaliteit’ (een factor die als zodanig academisch pas veel later werd onderkend).
De combinatie van dividend (value) met kwaliteit toont de genialiteit van Weiss’ benadering. Door te focussen op dividend, koop je automatisch aandelen die tijdelijk uit de gratie zijn gevallen, maar waarbij het onderliggende bedrijf nog steeds gezond genoeg is om dividend uit te keren. Je combineert dus value-beleggen met een kwaliteitsfilter – iets wat Weiss al in de jaren zestig bepleitte toen vrouwen nauwelijks serieus werden genomen in de financiële wereld.
Na de zeepbel: validatie van een tijdloze strategie
De echte test van de German Top Twelve strategie kwam na de millenniumwisseling, toen de dotcom-zeepbel implodeerde. Plots waren de groeiaandelen waar iedereen zo wild van was geworden, waardeloos geworden. De German Top Twelve daarentegen, gevuld met ‘saaie’ dividend-aandelen, presteerde uitmuntend. Nu niet meer vanwege mean reversion, maar omdat de markt eindelijk weer waarde ging waarderen boven wilde speculatie.
Dividendbeleggen blijkt dus een combinatie te zijn van:
- Value-investeren: hoge dividendrendementen gaan vaak samen met lage waarderingen
- Quality-investeren: alleen financieel gezonde bedrijven kunnen consistent dividend uitkeren
- Mean reversion: een onderdeel van momentum dat profiteert van marktcorrecties
De evolutie van ‘value’ en ‘dividend’ in een veranderende wereld
Bijna drie decennia later is het begrip ‘value’ zelf aan verandering onderhevig. Opmerkelijk genoeg zitten er de laatste jaren meer tech-aandelen in value-indices dan ooit tevoren. Dit zou Geraldine Weiss hebben gefascineerd – haar pragmatische benadering zou zich hebben aangepast aan deze nieuwe realiteit.
Veel van deze tech-aandelen zijn goedkoop geworden omdat hun groeipotentieel structureel wordt onderschat, precies op het moment dat er sprake is van een exponentiële versnelling. Ironisch genoeg zijn juist Amerikaanse tech-aandelen regelmatig goedkoper gewaardeerd dan hun niet-Amerikaanse tegenhangers, mogelijk omdat tech-bedrijven buiten de VS relatief schaars zijn en daardoor een schaarste-premium genieten.
Ook aandelen selecteren op basis van dividend is veel lastiger geworden. Door de daling van het dividendrendement in de afgelopen jaren lijken aandelen veel duurder geworden, maar een steeds groter deel van de kasstroom wordt de afgelopen decennia gebruikt om aandelen in te kopen. Fiscaal is dit interessanter voor beleggers. Bovendien worden veel bestuurders van bedrijven tegenwoordig deels betaald in eigen aandelen of opties daarop, en door de inkoop van aandelen stijgt de waarde van het bedrijf per aandeel.
De blijvende relevantie van Weiss’ wijsheid
Wat Geraldine Weiss ons leerde, en wat de ervaring met de German Top Twelve bevestigde, is dat succesvol beleggen niet draait om het voorspellen van de volgende grote trend. Het draait om het herkennen van tijdloze patronen in menselijk gedrag en marktdynamiek.
Dividend-investeren werkt niet omdat dividenden magisch zijn, maar omdat het een disciplinaire benadering is die je dwingt te kopen wanneer anderen verkopen, en kritisch te zijn wanneer anderen euforisch zijn.
In een wereld waarin algoritmen de markten steeds meer domineren en trends in microseconden kunnen omslaan, blijft de kern van Weiss’ boodschap relevant: zoek naar waarde, focus op kwaliteit, en heb het geduld om de markt zijn werk te laten doen.
De German Top Twelve is inmiddels geschiedenis, maar de lessen blijven. In een tijd waarin het meer gaat om ESG-criteria, AI-revoluties en geopolitieke spanningen, bieden de principes van Geraldine Weiss nog steeds een kompas voor wie bereid is tegen de stroom in te zwemmen.
Han Dieperink, Chief Investment Officer
Abonneer op deze nieuwsbrief via www.aureus.eu/nieuwsbrief
Voor tussentijdse updates, volg Auréus op Linkedin
Gerelateerde artikelen
Financiële repressie
Het IMF waarschuwt voor de terugkeer van financiële repressie Wat betekent dit stille schuldenmiddel eigenlijk voor obligaties en aandelen?
Meer lezen
Stijgende rente is een teken van kracht
De stijgende rente zorgt voor onrust, maar vertelt een verhaal van kracht: van groei, winst en eerlijk rendement.
Meer lezen
Deglobalisering of reglobalisering?
Deglobalisering lijkt onvermijdelijk, maar de cijfers vertellen een ander verhaal: de wereldhandel verandert van vorm, niet van richting.
Meer lezen
