De markt is efficiënt, beleggers niet
05 juli 2026
De efficiënte markttheorie belooft iets geruststellends. Alle beschikbare informatie zit al in de koersen verwerkt. Wie de markt structureel wil verslaan, vecht dus tegen een tegenstander die alles al weet. Decennia aan onderzoek geven die theorie grotendeels gelijk. Toch verdient de gemiddelde belegger jaar na jaar minder dan de fondsen waarin hij belegt. Niet de markt faalt, maar de mens erachter. De grafiek is rationeel, de hand die koopt en verkoopt is dat zelden. In die kloof tussen een efficiënte markt en een onvolmaakte belegger ligt het meest onderschatte rendement dat er te behalen valt. Dat zien we op dit moment scherp terug bij Chinese techaandelen.
Het gras lijkt altijd groener
Van uw eigen portefeuille kent u elk probleem. Elk tegenvallend kwartaalcijfer, elke dip, elke maand waarin er niets gebeurde terwijl de rest van de markt leek te stijgen. Van het alternatief ziet u alleen de etalage. De grafiek die in een rechte lijn omhoogloopt, het verhaal in de krant, de kennis op het verjaardagsfeest die opschept over zijn rendement. U vergelijkt de volledige werkelijkheid van uw eigen bezit met de zorgvuldig gekozen hoogtepunten van iets anders. Zo lijkt het gras elders altijd groener. En zo ontstaat de eeuwige jacht op de next big thing. Daar komt recency bias bovenop: wat de afgelopen jaren goed liep, voelt vanzelf als de winnaar van morgen. Terwijl juist mean reversion een van de betrouwbaarste krachten in markten is. Het geld stroomt vaak pas binnen als het momentum is opgebruikt.
Beleggen beloont niets doen, ons brein niet
Wat een saaie, gespreide portefeuille mist, is een verhaal. Robert Shiller liet met zijn narrative economics zien dat markten worden gedreven door besmettelijke verhalen, niet door spreadsheets. Kindleberger beschreef diezelfde volgorde al eerder: een nieuw object van speculatie, een meeslepend verhaal en het idee dat het dit keer anders is. Rustig laten renderen kent geen spannend verhaal, een hype wel. Bovendien beloont beleggen nietsdoen, terwijl onze psychologie juist handelen beloont. Stilzitten voelt als achterblijven, zeker wanneer de buurman zichtbaar verdient. Die combinatie van action bias en de angst om iets te missen drijft het kuddegedrag dat de behavior gap steeds opnieuw voedt. En nergens is die kloof tussen prijs en gedrag nu duidelijker dan bij Chinese techaandelen.
Het contrast van het afgelopen kwartaal is bijna een schoolvoorbeeld. De Nasdaq boekte het beste kwartaal sinds 2020. In China was het beeld precies omgekeerd. De bekende KraneShares CSI China Internet ETF, kortweg KWEB, staat meer dan 40% onder de top van oktober. Beleggers deden massaal wat hun gevoel hun ingaf. Ze omarmden de winnaars en vluchtten weg uit wat achterbleef. Precies het gedrag dat een efficiënte markt op korte termijn zo grillig maakt.
Oorzaak en gevolg
De directe aanleiding voor de daling was de zogenoemde blacklist van de regering-Trump. Dat woord suggereert echter meer dan er werkelijk gebeurt. Op 9 juni plaatste het Amerikaanse ministerie van Defensie Alibaba, Baidu, BYD, Nio en tientallen andere bedrijven op de 1260H-lijst van “Chinese Military Companies”. Dat is geen sanctielijst en geen export- of investeringsverbod. Het betekent alleen dat het Pentagon vanaf eind deze maand niet meer rechtstreeks zaken mag doen met deze bedrijven, en vanaf 2027 ook niet meer via tussenpartijen. Er worden dus geen tegoeden bevroren, geen noteringen geschrapt en geen leveringen geblokkeerd. De betekenis is vooral symbolisch. Toch drukt een label dat een bedrijf aan het Chinese leger koppelt in de praktijk wel de waardering.
De oorzaak is vaak een optelsom van factoren. Bij Alibaba kwam de scherpste dagbeweging niet door het Pentagon. Die volgde op een beschuldiging van Anthropic. Volgens Anthropic zou het Qwen-lab via valse accounts toegang hebben gezocht tot zijn modellen. Daar kwam een teleurstellend kwartaal bovenop, plus het afbouwen van posities door bekende beleggers als ARK en Michael Burry. De koersval is dus een optelsom. De blacklist was de kop in de krant, maar zeker niet de enige oorzaak. Het verhaal deed het werk, niet de feiten over het verdienmodel.
Winstgevende marktleiders tegen een uitverkoopprijs
Want juist dat verdienmodel bleef overeind. De Chinese AI-markt groeit snel. Alibaba Cloud groeide met 36% op jaarbasis en het Qwen-model passeerde zevenhonderd miljoen downloads. Daarmee is het wereldwijd het meest gedownloade AI-systeem. Wie naar de grootste posities in KWEB kijkt, ziet geen verlieslatende beloftes maar winstgevende marktleiders. En dat tegen waarderingen die je zelden ziet. Alibaba handelt rond de vijftien keer de verwachte winst en op minder dan tien keer de vrije kasstroom. Het bedrijf kocht onlangs voor het grootste bedrag van dit jaar eigen aandelen in, iets wat het in het verleden vooral rond de bodem deed. Tencent noteert op elf keer de vrije kasstroom, bijna het laagste niveau in tien jaar, terwijl de winst per aandeel in het eerste kwartaal met bijna 23% groeide. Het duidelijkst is JD.com. Dat handelt op ongeveer dertien keer de winst, terwijl bijna de hele beurswaarde wordt gedekt door contanten. Dit zijn geen dure groeiaandelen. Het zijn bedrijven die geprijsd worden alsof ze in de problemen zitten. En dat is precies het soort situatie waar een value-belegger naar op zoek is.
Toch heeft de markt niet zomaar ongelijk
Het grootste risico blijft de Chinese regelgeving. Internetplatforms hebben eerder ervaren hoe snel die de winst kan raken. Daar komt de geopolitiek bij, met tarieven, exportbeperkingen op chips en de terugkerende dreiging dat Amerikaanse noteringen worden geschrapt. Ook de juridische structuur speelt mee. Beleggers bezitten via een speciale constructie een economisch belang en geen echt eigendom in het Chinese bedrijf. Het is bovendien mogelijk dat internationale beleggers Chinese aandelen een blijvende korting blijven geven. In dat geval is goedkoop niet het begin van herstel, maar een value trap. Een lage koers is op zichzelf dus nooit een reden om te kopen.
Goedkoop alleen is niet genoeg. Er is een aanleiding nodig die beleggers weer naar Chinese techaandelen laat kijken. Zo’n aanleiding kan het staatsbezoek van Xi Jinping aan de Verenigde Staten zijn, gepland op 24 september. Veel van de druk op de koersen komt uit de geopolitiek. Elk teken van ontspanning kan die risicopremie verlagen. Tegelijk moet ik reëel blijven. De eerdere top in mei leverde vooral mooie beelden op en weinig harde afspraken. En de structurele spanningen over Taiwan en technologie blijven bestaan. Een staatsbezoek is dus geen garantie, maar wel een duidelijk moment waar beleggers naartoe kunnen werken.
Discipline in plaats van gevoel
Zo sluit de cirkel zich. De behavior gap snijdt aan twee kanten. Dezelfde emoties die beleggers vorig jaar in de Nasdaq joegen, joegen hen dit jaar uit China weg. Het waarderingsargument is door de gebeurtenissen van de afgelopen maand eerder sterker dan zwakker geworden. Er is namelijk niets kapotgegaan, behalve de stemming. Maar denk aan de waarschuwing van Keynes: ‘Markets can remain irrational longer than you can remain solvent’. De risicopremie is reëel en kan langer aanhouden dan velen denken. Daarom zijn spreiding en geduld hier belangrijker dan overtuiging alleen. De markt is efficiënt genoeg om u niet gratis te belonen, maar onvolmaakt genoeg om prijs en waarde af en toe ver uiteen te laten lopen.
Han Dieperink, Chief Investment Officer
Abonneer op deze nieuwsbrief via www.aureus.eu/nieuwsbrief
Gerelateerde artikelen
Nog even en we worden allemaal Frans
Frankrijk zit door zijn staatsschuld klem in een vicieuze cirkel; de rest van de eurozone betaalt de rekening.
Meer lezen
Een verrassende eerste ronde
Brazilië draait na Argentinië naar rechts. Wat betekent de verkiezingsuitslag voor Zuid-Amerika en voor beleggen in Brazilië?
Meer lezen
De winst doet het werk
Sinds begin juni beweegt de beurs vooral zijwaarts. Nu lijkt daar voorzichtig een einde aan te komen. De winsten van bedrijven zijn al die tijd gestegen, maar de koersen bleven bijna gelijk.
Meer lezen
