De junk rally van 2025
16 november 2025
Er gebeurt iets vreemds op de beurs. Bedrijven die verlies maken doen het veel beter dan bedrijven met winst. Sinds april stegen de slechtste aandelen maar liefst veertig procent meer dan de beste. Dit gaat tegen alles in wat we over beleggen weten. Het is alsof de slechtste voetballers plotseling alle doelpunten maken terwijl de sterren op de bank zitten.
Wat is een junk rally?
Een junk rally is een periode waarin de zwakste bedrijven het beste presteren. Het woord ‘junk’ betekent letterlijk ‘rommel’ en dat is precies wat deze bedrijven zijn. We hebben het over ondernemingen die jaar na jaar verlies maken, torenhoge schulden hebben en eigenlijk op het randje van faillissement balanceren. Normaal gesproken mijden verstandige beleggers deze bedrijven. Maar tijdens een junk rally gebeurt het tegenovergestelde. Juist deze wankele ondernemingen stijgen het hardst in waarde. Het fenomeen is niet nieuw, maar de schaal waarop het nu gebeurt is uitzonderlijk. In de Russell 2000, een index van kleinere Amerikaanse bedrijven, presteerden de verlieslatende bedrijven veertig procent beter dan de winstgevende.
Waarom gebeurt dit in 2025?
De oorzaak ligt in een perfecte storm van gebeurtenissen die in april begon. President Trump kondigde toen zware importheffingen aan die veel bedrijven in problemen zouden brengen. Beleggers raakten in paniek en verkochten massaal hun aandelen, vooral van zwakke bedrijven die al moeite hadden om het hoofd boven water te houden. De koersen kelderden zoals je zou verwachten wanneer iedereen tegelijk naar de uitgang rent.
Maar in juli gebeurde er iets onverwachts. Trump draaide zijn plannen grotendeels terug. De dreiging van handelstarieven verdween als sneeuw voor de zon en de opluchting op de markten was voelbaar. Het is een bekend fenomeen in de psychologie: na extreme angst volgt vaak euforie. De aandelen die het hardst waren gedaald door de tarievenangst, konden nu het meest profiteren van de opluchting. Het is zoals een veer die je indrukt – hoe harder je drukt, hoe hoger hij terugspringt wanneer je loslaat.
Tegelijkertijd maakten centrale banken geld goedkoper door de rente te verlagen. Voor zwakke bedrijven was dit een geschenk uit de hemel. Deze ondernemingen moeten constant geld lenen om te overleven, zoals een patiënt aan het infuus. Wanneer de rente daalt, worden hun maandelijkse kosten lager. Een bedrijf dat tien miljoen per jaar aan rente betaalde, zag dit ineens halveren naar vijf miljoen. Op papier verbeterde hun situatie dramatisch, ook al maakten ze nog steeds geen winst op hun producten of diensten.
Kwaliteit onder druk
Het meest pijnlijke aspect van deze rally was hoe professionele beleggers erin trapten. Grote hedgefondsen hadden een strategie die op papier briljant leek. Ze kochten aandelen van goede bedrijven en wedden tegelijkertijd dat slechte bedrijven zouden dalen. Deze techniek heet ‘short gaan’ – je verkoopt aandelen die je niet bezit, in de hoop ze later goedkoper terug te kopen en het verschil als winst op te strijken.
Deze fondsen waren niet dom of onervaren. Hun computermodellen hadden jarenlang gelijk gehad. Kwaliteitsbedrijven met stabiele winsten presteerden beter dan wankele ondernemingen met schulden. Het was zo’n betrouwbaar patroon dat miljarden dollars volgens deze strategie werden belegd. Maar markten hebben een wreed gevoel voor humor. Juist wanneer iedereen dezelfde kant op leunt, kantelt de boot de andere kant op.
Toen de slechte bedrijven begonnen te stijgen in plaats van te dalen, verloren deze fondsen dubbel. Hun goede aandelen stegen nauwelijks terwijl hun weddenschap tegen slechte aandelen geld kostte. Het werd nog erger. Om hun verliezen te beperken, moesten ze hun shortposities sluiten door de aandelen die ze hadden gewed tegen te kopen. Deze gedwongen aankopen dreven de prijzen nog verder omhoog, wat weer andere fondsen in problemen bracht. Het werd een domino-effect waarbij het ene fonds het andere meesleurde in een spiraal van verliezen.
De macht van de massa
Terwijl professionals leden, floreerden kleine beleggers die via apps op hun telefoon handelden. Deze nieuwe generatie handelaren volgt geen fundamentele analyse of waarderingsmodellen. Ze volgen trends op Reddit, tips op TikTok en vooral hun gevoel. In Zuid-Korea bereikte dit zijn absurde hoogtepunt toen de baas van chipmaker Nvidia gefotografeerd werd terwijl hij gebakken kip at in Seoul. Binnen uren stegen Koreaanse kiprestaurant-aandelen met dertig procent. Het had niets met de werkelijke waarde van die restaurants te maken. Het was pure speculatie gevoed door sociale media.
De ironie is schrijnend. Decennia lang preekten financiële adviseurs dat gewone mensen niet moesten proberen de markt te verslaan. Nu verslaan tieners met Robinhood-accounts miljardenfondsen met MIT-afgestudeerde wiskundigen. Het is democratisering van de financiële markten, maar ook een teken dat we in uitzonderlijke tijden leven.
AI-hype
Kunstmatige intelligentie speelt een cruciale rol in deze rally. AI is het modewoord van 2025, wat blockchain was in 2017 en internet in 1999. Iedereen wil erbij horen, niemand wil achterblijven. De grote techbedrijven zoals Microsoft en Google ogen aan de prijs door de stijgende koersen tijdens de AI-hype, dus zoeken beleggers naar de volgende golf. Ze kopen kleine chipbedrijven die misschien ooit aan AI zullen leveren. Ze investeren in biotechbedrijven die claimen AI te gebruiken voor medicijnontwikkeling, ook al hebben ze nog geen enkel medicijn op de markt. Zelfs pizzabedrijven die beweren AI te gebruiken voor hun bezorgservice zien hun aandelen stijgen.
Het maakt niet uit of deze bedrijven echt geld verdienen met AI. Het verhaal is belangrijker dan de werkelijkheid. Beleggers kopen eerst en stellen vragen later, of helemaal niet. Het is dezelfde psychologie die ervoor zorgde dat bedrijven in 1999 hun naam veranderden door er ‘.com’ achter te plakken en hun beurswaarde zagen verdubbelen. Nu plakken ze ‘AI’ in hun bedrijfsbeschrijving en gebeurt hetzelfde.
De geschiedenis als waarschuwing
We hebben dit allemaal eerder gezien, alleen waren de namen anders. In 1999 waren internetbedrijven zonder omzet miljarden waard omdat ze de toekomst vertegenwoordigden. Pets.com verkocht hondenvoer met verlies maar had een beurswaarde van honderden miljoenen. In 2000 crashte alles en verloren beleggers biljoenen. In 2021 stegen meme-stocks zoals GameStop met duizend procent omdat Reddit-gebruikers elkaar ophitsten. Maanden later waren ze negentig procent minder waard.
Het patroon is altijd hetzelfde. Eerst is er een verhaal dat klopt – internet zou de wereld veranderen, dat klopte. Dan wordt dat verhaal overdreven – elk bedrijf met een website zou rijk worden, dat klopte niet. Vervolgens raakt de markt in een roes waarbij prijzen losraken van realiteit. En uiteindelijk komt de klap waarbij de laatste kopers de grootste verliezen lijden.
Onderzoek over vijfentwintig jaar toont dit genadeloos aan. Slechte bedrijven stegen in die periode gemiddeld driehonderd procent, wat indrukwekkend lijkt. Maar goede bedrijven met echte winsten stegen vijfhonderd tot negenhonderd procent. Het is het verschil tussen snel rijk proberen te worden en langzaam vermogen opbouwen. De schildpad wint altijd van de haas, het duurt alleen wat langer voordat je het ziet.
De barsten in het fundament
Er zijn al duidelijke waarschuwingssignalen dat deze rally op zijn laatste benen loopt. Bedrijfsleiders zijn opvallend pessimistisch over de economie, ondanks dat hun aandelenkoersen records breken. Deze kloof tussen wat executives zeggen en wat markten doen kan niet lang blijven bestaan.
Speculatieve investeringen zoals bitcoin en goud beginnen te haperen. Deze zijn vaak de spreekwoordelijke kanaries in de kolenmijn – ze waarschuwen als eerste wanneer het sentiment draait. Het handelsvolume neemt af, wat betekent dat steeds minder mensen bereid zijn deze prijzen te betalen.
Het meest verontrustende is misschien wel hoe snel bedrijfsmodellen die maanden werden genegeerd nu ineens worden omarmd. Bedrijven die in januari nog bijna failliet waren, worden nu gezien als overnamekandidaten. Ondernemingen zonder product of klanten krijgen miljoenenwaarderingen omdat ze het woord ‘quantum’ in hun naam hebben.
Wat dit voor normale beleggers betekent
Voor wie al heeft geprofiteerd van deze rally is het advies simpel maar moeilijk uit te voeren: neem winst. Het is psychologisch pijnlijk om te verkopen wanneer iets nog stijgt, maar niemand werd ooit arm van het nemen van winst. De laatste tien procent winst is het niet waard om honderd procent verlies te riskeren.
Voor wie overweegt om nu nog in te stappen is het advies nog simpeler: niet doen. U komt te laat op het feest. De muziek staat op het punt te stoppen en u wilt niet degene zijn die zonder stoel staat wanneer dat gebeurt. De aandelen die nu worden aangeprezen op sociale media zijn dezelfde die slimme beleggers met winst verkopen. U koopt hun risico, zij nemen uw geld.
Langetermijnbeleggers hoeven zich minder zorgen te maken, mits ze bij hun strategie blijven. Blijf bij bedrijven met bewezen winsten, stabiele kasstromen en redelijke schulden. Deze ondernemingen zijn misschien saai, maar saai betaalt de rekeningen. Ze stijgen misschien niet spectaculair tijdens een junk rally, maar ze beschermen uw kapitaal wanneer de muziek stopt.
De onvermijdelijke afrekening
Deze junk rally zal eindigen zoals ze allemaal eindigen – met tranen voor degenen die te laat instapten en te lang bleven. Het is niet een kwestie van of, maar wanneer. Markten kunnen langer irrationeel blijven dan veel beleggers solvabel kunnen blijven, maar uiteindelijk wint zwaartekracht altijd. Wat zonder fundamentele reden stijgt, valt zonder waarschuwing.
De trigger kan van alles zijn. Een tegenvallend economisch cijfer, een faillissement van een groot speculatief bedrijf, of simpelweg het besef dat de keizer geen kleren heeft. Wanneer het gebeurt, zal het snel gaan. De uitgang die breed genoeg leek toen iedereen naar binnen ging, wordt plotseling een flessenhals wanneer iedereen tegelijk naar buiten wil.
Het echte drama is dat deze cyclus zich blijft herhalen. Elke generatie moet blijkbaar opnieuw leren dat er geen gratis lunch bestaat op de beurs. Dat snel rijk worden meestal eindigt met langzaam arm worden. Dat wanneer iedereen aan dezelfde kant van het schip staat, het schip kantelt. De namen veranderen maar de menselijke hebzucht en angst blijven constant. Uiteindelijk krijgt iedereen wat hij verdient, goede bedrijven worden beloond, slechte bedrijven worden afgestraft, en hebzuchtige beleggers leren dure lessen. De beurs is geen casino waar je snel rijk kunt worden. Het is een weegschaal die op lange termijn kwaliteit zwaarder laat wegen dan hype. Soms duurt het even voordat het evenwicht herstelt, maar het herstelt altijd.
Han Dieperink, Chief Investment Officer
Abonneer op deze nieuwsbrief via www.aureus.eu/nieuwsbrief
Gerelateerde artikelen
De winst doet het werk
Sinds begin juni beweegt de beurs vooral zijwaarts. Nu lijkt daar voorzichtig een einde aan te komen. De winsten van bedrijven zijn al die tijd gestegen, maar de koersen bleven bijna gelijk.
Meer lezen
De Straat van Hormuz weer open.
De Straat van Hormuz gaat weer open, maar niet voor Iraanse olie. Wat betekent dit voor de olieprijs, inflatie, de Fed en beleggers?
Meer lezen
Amerikaanse groei op 3%
Amerikaanse groei op 3 procent: Opwaartse bijstellingen, sterke binnenlandse vraag en AI-investeringen maken dat aannemelijk.
Meer lezen
