De dollar die maar niet wilde dalen
11 juli 2026
In april 2025 kondigde president Trump zijn wederkerige importheffingen aan. De financiële markten schrokken. Beleggers verkochten Amerikaanse aandelen, obligaties én de dollar. Het oordeel was snel geveld: het beleid van Trump zou het vertrouwen in Amerika breken. De dollar moest wel verzwakken. De euro steeg in korte tijd richting 1,18. Veel beleggers besloten toen alsnog hun dollars af te dekken naar euro. Ruim een jaar later kunnen we de balans opmaken. Die beleggers zijn slechter af. De dollar is niet verder gedaald, maar juist hersteld. En de kans is groot dat de opmars nog niet voorbij is.
Afdekken van de dollar kost geld
Wie de dollar afdekt, sluit in feite een verzekering af. Die verzekering is niet gratis. De kosten worden bepaald door het renteverschil tussen Amerika en Europa. De Amerikaanse rente is hoger dan de Europese. Daardoor betaalt een Europese belegger elk jaar een paar procent om het dollarrisico af te dekken. Dat lijkt weinig, maar het telt hard aan. Bij aandelen staat daar niets tegenover. Bij obligaties krijg je de kosten terug via de hogere Amerikaanse rente, bij aandelen niet. Wie in het voorjaar van 2025 begon met afdekken, betaalde dus eerst de verzekeringspremie. En zag daarna de dollar ook nog eens stijgen. Een dubbele tegenvaller.
Waarom de dollar niet verzwakte
De verwachting van een zwakke dollar klonk logisch. De argumenten waren bekend. Amerika spaart te weinig. Het land heeft een groot handelstekort. De staatsschuld loopt op. En het beleid van Trump zorgt voor onrust. Toch ging de dollar niet onderuit. Dat is minder vreemd dan het lijkt. Deze zwaktes bestaan al tientallen jaren. In diezelfde periode werd de dollar per saldo alleen maar sterker. De echte verklaring zit in de economie. De Amerikaanse economie groeit al jaren harder dan de Europese. De productiviteit stijgt er sneller. Dat zorgt voor hogere inkomens, een hogere rente en dus een sterkere munt. Kapitaal stroomt naar de plek waar het het meeste oplevert. Dat is al vijftien jaar Amerika. Bovendien is er geen alternatief. De Chinese munt is niet vrij inwisselbaar. Goud is een reserve, geen betaalmiddel. De wereld rekent nog altijd in dollars.
Europa maakt het de dollar makkelijk
Aan de andere kant van de oceaan helpt Europa de dollar een handje. De Europese industrie zit in het slop. De export hapert. Tegelijk bestrijdt de ECB een inflatie die vooral door dure olie komt. Een hogere rente lost dat niet op, maar remt wel de groei. Daar komt Frankrijk bij. Het Franse begrotingstekort is inmiddels groter dan het Italiaanse. Met de presidentsverkiezingen van 2027 in zicht durft geen politicus te bezuinigen. Voor Europa, dat leunt op export, zou een zwakkere euro eigenlijk welkom zijn. De weg van de minste weerstand voor de euro wijst daarmee omlaag.
De dollar als verzekering
Er is nog een reden om de dollar niet af te dekken. De dollar beschermt de portefeuille juist op de momenten dat het erop aankomt. Als markten in paniek raken, vluchten beleggers naar veilige havens. De dollar stijgt dan vrijwel altijd. Voor een Europese belegger vangt die stijging een deel van het verlies op aandelen op. Wie de dollar heeft afgedekt, mist die bescherming. Sterker nog: de afdekking verliest dan geld, precies op het moment dat de aandelen ook dalen. Zo wordt een instrument dat risico moet verlagen, een instrument dat het verlies vergroot.
Richting 1,05 of zelfs pariteit
De les van het afgelopen jaar is duidelijk. De markt liep te vroeg vooruit op de val van de dollar. Het verhaal was sterker dan de cijfers. Nu de rust rond de heffingen is teruggekeerd, tellen de fundamenten weer. Een sterkere Amerikaanse economie, een hogere rente en een Europa met zwakke groei en een Frans probleem. In dat beeld past geen zwakkere dollar, maar een sterkere. Een beweging richting 1,05 is goed mogelijk. Pariteit tussen euro en dollar is in 2027 een reëel scenario. Voor beleggers is de conclusie eenvoudig. Dek de dollar bij aandelen niet af. De munt kost op lange termijn geen rendement, maar levert het op. En hij beschermt de portefeuille wanneer die bescherming het hardst nodig is.
Han Dieperink, Chief Investment Officer
Abonneer op deze nieuwsbrief via www.aureus.eu/nieuwsbrief
Gerelateerde artikelen
De magische 4%
Lange tijd rekende Nederland met vier procent. Pensioenfondsen gingen ervan uit dat hun beleggingen gemiddeld dat rendement haalden. Toekomstige uitkeringen
Meer lezen
De semiconductorsupercyclus is nog niet voorbij
Chipaandelen corrigeren hard, maar de semiconductorsupercyclus is nog niet voorbij. Kunstmatige intelligentie en robots stuwen de vraag.
Meer lezen
Financiële repressie
Het IMF waarschuwt voor de terugkeer van financiële repressie Wat betekent dit stille schuldenmiddel eigenlijk voor obligaties en aandelen?
Meer lezen
