Amerikaanse midterms 2026
06 september 2026
Beleggers houden niet van onzekerheid. De beurs presteert doorgaans zwak wanneer de onzekerheid hoog is en verder oploopt. Juist daarom is de aanloop naar de verkiezingen het interessante deel van het verhaal. De onzekerheid piekt namelijk vóór de stembusgang en zakt daarna weg. Dat levert vaak een instapmoment op. Het jaar van de mid terms is ook het tweede jaar van de presidentiële cyclus, vooruitlopend op het statistisch beste derde jaar.
Wat er op het spel staat
Alle 435 zetels in het Huis van Afgevaardigden en 35 zetels in de Senaat staan op het spel. De Republikeinen hebben nu in beide kamers een krappe meerderheid. Veroveren de Democraten één van die kamers, dan wordt regeren voor president Trump een stuk lastiger. Nieuwe wetten komen dan moeizaam door het Congres. En bij een Democratische meerderheid in beide kamers zwelt de discussie over een mogelijke afzetting waarschijnlijk aan. Voor de belegger telt echter vooral de onzekerheid die daarbij hoort, niet de politieke kleur van de winnaar.
Het patroon van september
In verkiezingsjaren volgt de Amerikaanse beurs vaak een herkenbaar ritme. De S&P 500 zakt gemiddeld in september en bereikt eind september of begin oktober een bodem. Dat dieptepunt valt ongeveer een maand vóór de stembusgang. De verklaring is eenvoudig: tegen die tijd hebben beleggers de onzekerheid rond de verkiezingen al ingeprijsd. In de midterm-jaren tussen 1974 en 2022 sloot de S&P 500 de maand september maar in 38 procent van de gevallen positief af. In oktober was dat 77 procent. Gemiddeld daalt de markt dus in september en herstelt zij in oktober, om na de verkiezingen licht door te stijgen.
Waarom de dip een koopkans is
Een eventuele zwakte in september is geen reden tot paniek, maar eerder een kans. Het tweede jaar van een presidentstermijn, het midterm-jaar, levert historisch de laagste rendementen en de kleinste kans op winst op. Het jaar ná de midterms is juist het sterkste van de hele vierjarige cyclus. Sinds 1938 steeg de S&P 500 in 95 procent van de gevallen in de twaalf maanden na de midterms. En waar het gemiddelde rendement in het midterm-jaar rond de 5 procent blijft steken, springt het in de twaalf maanden daarna naar zo’n 14 procent. Wie de najaarsdip gebruikt om in te stappen, positioneert zich dus voor het jaar dat van oudsher het beste van de cyclus is.
2026 volgt het script niet
Mark Twain maakte de uitspraak “There are three kinds of lies: lies, damned lies, and statistics” wereldberoemd door deze op te nemen in zijn autobiografie uit 1924. Twain gebruikte het citaat om te illustreren hoe overtuigend cijfers kunnen overkomen, zelfs wanneer ze de waarheid volledig verdraaien. Hoewel hij de gevatte formule zelf toeschreef aan de Britse premier Benjamin Disraeli, is het juist dankzij Twains populariteit dat de uitdrukking is uitgegroeid tot een klassieke waarschuwing tegen het misbruik van statistiek. Dit beleggingsjaar loopt uit de pas met de presidentscyclus. De S&P 500 boekte in 2026 al een stevige winst, en dat is ongebruikelijk voor een midterm-jaar. De index staat zo’n 13 procent hoger dan aan het begin van het jaar. De terugval in maart bleef bovendien met 9 procent ruim onder de 19 procent die in midterm-jaren sinds 1961 gebruikelijk is. Die kracht komt van sterke bedrijfswinsten, in het tweede kwartaal groeide de winst van S&P 500-bedrijven met 47 procent, van stevige consumentenbestedingen en van de aanhoudende investeringen in kunstmatige intelligentie. Die factoren hebben de zorgen over de verkiezingen tot nu toe overstemd.
Herindeling schuift de kansen
Een minder zichtbaar, maar belangrijk onderdeel dit keer is de herindeling van kiesdistricten. Normaal gebeurt dat eens in de tien jaar, na de volkstelling. Maar met zulke krappe meerderheden telt elke zetel. Daarom wordt er nu ook tussentijds aan de kaarten gesleuteld. Een uitspraak van het Amerikaanse Hooggerechtshof in het voorjaar van 2026 maakte de weg vrij voor meer staten om hun districten opnieuw te tekenen. Per saldo lijken de Republikeinen daar het meeste voordeel uit te halen, mogelijk tot een tiental zetels. De Democraten wonnen terrein via een referendum in Californië en een extra zetel in Utah, maar leverden dat deels weer in toen een herindeling in Virginia sneuvelde. In een uitgesproken verkiezingsjaar kan zo’n herindeling overigens ook tegen een partij werken, wanneer kiezers massaal de andere kant op stemmen.
Een veelgehoorde gedachte is dat de beurs een verdeeld Congres prettig vindt, omdat verdeeldheid tot stilstand leidt. Stilstand betekent geen grote nieuwe belastingen en geen grote nieuwe uitgaven, en dat geeft rust. Toch is er geen politieke samenstelling die aantoonbaar beter is voor de beurs. De sterkste beursperiodes uit de geschiedenis speelden zich af onder heel verschillende machtsverhoudingen. Belangrijker dan wie het Congres beheerst, is wat er buiten Washington gebeurt. Het is bovendien vooral het Witte Huis dat de knoppen bedient die er voor beleggers toe doen: handelstarieven, buitenlandbeleid, regelgeving en immigratie. De beurs is de afgelopen jaren ook steeds minder gevoelig geworden voor politieke krantenkoppen.
Wie hoopt dat de Democraten winnen, ziet in elke uitslag een bevestiging van dat scenario. Wie op de Republikeinen rekent, doet precies hetzelfde. Die tunnelvisie is een klassieke valkuil. De markt trekt zich immers niets aan van iemands politieke voorkeur. Toen Trump in 2016 meedeed aan de presidentsverkiezingen, verwachtten veel beleggers een scherpe correctie als hij zou winnen. Het tegendeel gebeurde: de beurs steeg juist fors. Politieke gebeurtenissen, en de reactie van de markt daarop, laten zich nu eenmaal slecht voorspellen.
Waar het echt om draait
Onder de ruis van de verkiezingen liggen de factoren die er op lange termijn toe doen: bedrijfswinsten, investeringen en de stand van de economie. Daar komen de echte tegenwinden bij. De spanning rond Iran en de Straat van Hormuz houdt de energieprijzen hoog. Betaalbaarheid is uiteindelijk het thema dat zowel kiezers als markten bezighoudt, meer dan de zetelverdeling in het Congres.
De geschiedenis laat zien dat de beurs rond verkiezingen kan schommelen, maar zich daarna vrijwel altijd herstelt. Nu september is begonnen, neemt de aandacht voor de midterms in de media toe en kan de onzekerheid oplopen. Een terugval van de S&P 500 in september hoeft dan ook geen reden tot zorg te zijn. Vaker is het een uitnodiging: een instapmoment eind september of begin oktober, met het oog op het jaar dat historisch het sterkste van de cyclus is.
Han Dieperink, Chief Investment Officer
Abonneer op deze nieuwsbrief via www.aureus.eu/nieuwsbrief
Gerelateerde artikelen
De magische 4%
Lange tijd rekende Nederland met vier procent. Pensioenfondsen gingen ervan uit dat hun beleggingen gemiddeld dat rendement haalden. Toekomstige uitkeringen
Meer lezen
De semiconductorsupercyclus is nog niet voorbij
Chipaandelen corrigeren hard, maar de semiconductorsupercyclus is nog niet voorbij. Kunstmatige intelligentie en robots stuwen de vraag.
Meer lezen
Financiële repressie
Het IMF waarschuwt voor de terugkeer van financiële repressie Wat betekent dit stille schuldenmiddel eigenlijk voor obligaties en aandelen?
Meer lezen
