De explosieve groei van defensie-aandelen na Trumps aankondiging dat NAVO-landen hun uitgaven naar 5% van het bbp moeten verhogen, heeft veel beleggers in vervoering gebracht. Maar achter de glanzende koerswinsten schuilt een sector vol onvoorspelbare risico’s.
President Trump heeft de defensie-industrie nieuw leven ingeblazen met zijn oproep om defensie-uitgaven drastisch te verhogen. Wapenproducenten bereiken recordhoogtes en defensie-aandelen zijn plotseling de favoriet van veel beleggers. Maar deze euforie maskeert een fundamenteel probleem: defensie-investeringen zijn veel risicovoller dan ze lijken.
De gevaren van defensie-investeringen
Wapenproducenten hebben een notoir cyclisch karakter. Ze profiteren inderdaad van dreiging en escalatie, maar zodra er sprake is van een wapenstilstand of vredesonderhandelingen, verdwijnt de interesse van investeerders razendsnel. Deze volatiliteit maakt defensie-aandelen tot een gok op geopolitieke ontwikkelingen die niemand kan voorspellen. Bovendien zijn defensiebedrijven volledig afhankelijk van overheidsbestedingen. Regeringen bepalen niet alleen wat wapens mogen kosten, maar ook aan wie geleverd mag worden. Een defensiebedrijf dat een groot contract wint, moet vaak lokale toeleveranciers gebruiken of technologie overdragen aan het aanbestedende land. Deze compensatieorders drukken de winstmarges aanzienlijk.
Disruptieve innovatie als game-changer
De oorlog in Oekraïne heeft een cruciaal inzicht opgeleverd dat defensie-investeerders vreemd genoeg vergeten: oorlogen worden meestal niet gewonnen met de wapens van de vorige oorlog. Commerciële drones, slimme munitie en cyberwarfare hebben traditionele tanks en straaljagers grotendeels vervangen als beslissende factoren op het slagveld. Wie had vijf jaar geleden kunnen voorspellen dat een Oekraïense startup met aangepaste consumentendrones effectiever zou zijn tegen Russische tanks dan miljarden euro’s aan westerse Leopardtanks? Het risico dat beleggers inzetten op de verkeerde defensiebedrijven is daarom aanzienlijk groter dan veel investeerders beseffen.
Elektrificatie: een stabieler alternatief
Tegenover de volatiele defensiesector staat de onomkeerbare elektrificatie van onze economie. De vraag naar elektriciteit groeit explosief door de opkomst van datacentra, elektrische voertuigen en de verdere digitalisering van vrijwel alle aspecten van het moderne leven. In tegenstelling tot defensie-uitgaven, die politiek gevoelig zijn en kunnen fluctueren met verkiezingsresultaten, is de trend naar elektrificatie een structurele verandering die decennia zal duren. Bedrijven die hiervan profiteren hebben een veel voorspelbaarder en stabieler groeitraject dan welke defensieleverancier dan ook.
Grondstoffen: het beste van beide werelden
Voor beleggers die zowel willen profiteren van defensie-uitgaven als van de energietransitie, ligt de oplossing in de grondstoffensector. Zowel moderne wapensystemen als hernieuwbare energie-infrastructuur hebben grote hoeveelheden kritieke metalen nodig. Koper is essentieel voor elektriciteitsnetwerken en wordt tegelijkertijd gebruikt in geavanceerde militaire communicatiesystemen.
Het grote voordeel van mijnbouwbedrijven is dat ze vaak nog aanzienlijk lager zijn gewaardeerd dan bedrijven die rechtstreeks profiteren van defensieuit-gaven of de energietransitie. Dit biedt slimme beleggers de mogelijkheid om in te stappen voordat de markt de volledige waarde van deze onderliggende vraag erkent.
De bottom line
Waar defensie-investeringen gepaard gaan met hoge volatiliteit, politieke risico’s en disruptieve technologische dreigingen, biedt de elektrificatiesector een stabielere en voorspelbaardere groeikans. In plaats van gokken op welke wapenproducent de volgende oorlog zal winnen, is het verstandiger om in te zetten op de fundamenten van onze geëlektrificeerde toekomst. De vraag naar elektriciteit, batterijen en hernieuwbare energie zal alleen maar groeien, ongeacht of er oorlog is of vrede heerst.
Han Dieperink, Chief Investment Officer
Disclaimer