AI-euforie en drie verrassingen
03 augustus 2025
AI-euforie en drie verrassingen
De afgelopen week had eigenlijk een triomftocht moeten worden voor Amerikaanse aandelen. De winsten van de grote techbedrijven leverden precies het positieve verhaal waar investeerders op hadden gehoopt: concreet bewijs dat de AI-revolutie zich vertaalt in spectaculaire financiële prestaties. Apple’s eerste groei in vijf jaar, Microsoft’s 27% stijging in AI-investeringen, Meta’s $72 miljard uitgavenplan – dit waren cijfers die normaliter zouden leiden tot euforie op Wall Street. In plaats daarvan sloot de S&P 500 de week 2,4% lager af. Hoe kan dat? Het antwoord ligt in drie onverwachte ontwikkelingen die de positieve winst-verhalen overschaduwden. Toch zal dit slechte nieuws uiteindelijk voor goed nieuws zorgen
Tech Bewijst AI-Waarde
Laten we beginnen met wat goed ging. De tech-winsten waren werkelijk indrukwekkend en bevestigden alles waar optimisten op hadden gehoopt. Apple’s $94 miljard omzet was niet alleen een herstel na jaren van krimp, maar toonde aan dat het bedrijf succesvol zijn transitie naar diensten en AI-gedreven oplossingen heeft gemaakt. De $9 miljard in investeringen, grotendeels voor AI-infrastructuur zorgt er voor dat ook hardware kunstmatig intelligent zal worden.
Microsoft was nog overtuigender. Intelligent Cloud-inkomsten van $28,9 miljard met 21% groei, gekoppeld aan $24,2 miljard in kapitaaluitgaven (27% stijging), toonden precies hoe AI-adoptie zich vertaalt in meetbare bedrijfsresultaten. Azure’s verwachte groei van 34-35% is geen technische prestatie maar een economische realiteit: bedrijven wereldwijd restructureren hun IT-architectuur rond cloud en AI.
Meta’s cijfers waren misschien wel het spectaculairst: $47,52 miljard omzet, $7,14 winst per aandeel (ver boven verwachtingen), en plannen voor tot $72 miljard aan AI-investeringen dit jaar. Deze bedragen illustreren niet alleen de omvang van de AI-race, maar ook hoe bedrijven hun eigen overleving zien afhangen van deze technologische sprong.
Zelfs Amazon, ondanks een zwakke vooruitblik, liet AWS-groei van 17% zien met $31,4 miljard kapitaaluitgaven dit kwartaal, oplopend naar mogelijk $106 miljard dit jaar. Er is sprake van een fundamentele industriële transformatie.
Eerste Verrassing: Fed-Eenheid Barst
Maar toen kwam de eerste verrassing. Voor het eerst sinds 1993 was de Federal Reserve niet unaniem in haar besluitvorming. Christopher Waller en Michelle Bowman stemden tegen het besluiten om rentes ongewijzigd te houden en pleitten voor een verlaging van 25 basispunten. Dit lijkt misschien technisch, maar de symbolische waarde is groot.
De Fed heeft zijn geloofwaardigheid en effectiviteit altijd gebaseerd op de perceptie van consensus en expertise. Wanneer gouverneurs publiekelijk van mening verschillen, vooral in een tijd van intense politieke druk van President Trump voor dramatische renteverlagingen, roept dat fundamentele vragen op over de institutionele integriteit van de centrale bank.
Waller en Bowman’s argument was economisch logisch: tarieven veroorzaken eenmalige prijsstijgingen, geen structurele inflatie, dus waarom de economie straffen voor wat in wezen een belastingverhoging is? Maar Powell’s meerderheid koos voor voorzichtigheid, wetende dat elke concessie kan worden geïnterpreteerd als toegeven aan politieke druk.
Tweede verrassing: Arbeidsmarkt valt door de bodem
De tweede verrassing was een complete schok. De arbeidsmarktcijfers toonden slechts 73.000 nieuwe banen tegenover verwachte 110.000 – al slecht genoeg, maar de werkelijke klap kwam van de neerwaartse herzieningen. Mei en juni werden samen met 258.000 banen naar beneden bijgesteld. Dit was niet alleen een teleurstelling; dit was bewijs dat de arbeidsmarkt al maanden zwakker was dan iedereen had gerealiseerd.
Trump’s reactie was kenmerkend: hij ontsloeg de ambtenaar die het slechte nieuws had gebracht. Maar het ontslaan van de boodschapper verandert niet de boodschap. De driejaars gemiddelde banengroei staat nu op het laagste niveau sinds 2020, een trend die er op wijst dat de economie die sneller afkoelt dan verwacht.
Deze cijfers zijn van belang omdat de arbeidsmarkt historisch gezien de meest betrouwbare voorspeller is van bredere economische problemen. Wanneer bedrijven stoppen met aannemen, gaat dat meestal vooraf aan diepere economische moeilijkheden. De Fed heeft bovendien een dubbel mandaat: naast inflatie ook volledige werkgelegenheid.
Derde verrassing: Trump gooit olie op het vuur
Alsof er nog niet genoeg volatiliteit was, kwam de derde verrassing donderdagavond: Trump’s aankondiging van nieuwe wederkerige tarieven op tientallen handelspartners, waaronder Canada, India en Taiwan. De timing was bijzonder slecht – net voor de implementatie en midden in een week waarin markten al worstelden met Fed-onzekerheid. Deze nieuwe tarieven waren niet alleen economisch problematisch maar ook strategisch verwarrend. Op een moment dat de economie tekenen van zwakte toont en de Fed onder druk staat om te versoepelen, introduceert Trump nieuwe inflationaire druk die de Fed’s taak alleen maar moeilijker maakt. Het lijkt alsof verschillende delen van de regering tegengestelde doelen nastreven.
De marktreactie was onmiddellijk en pijnlijk. Aziatische markten daalden scherp, semiconductors werden hard geraakt, en er ontstond nieuwe angst voor een escalatiecyclus van handelsspanningen.
Slecht nieuws wordt goed nieuws
Hoewel de arbeidsmarktcijfers slecht waren voor de economie, werden ze door de markten geïnterpreteerd als goed nieuws voor het monetair beleid. Zwakkere economische data dwingen de Fed om eerder en agressiever rentes te verlagen.
De verwachtingen voor een renteverlaging in september schoten omhoog. Investeerders rekenen erop dat de Fed zal kijken naar de onderliggende economische zwakte in plaats van zich te laten afleiden door tarief-geïnduceerde inflatie. Met Trump die openlijk pleit voor 300 basispunten renteverlaging en nu concrete economische zwakte die druk zet op versoepeling, riskeert de Fed zijn geloofwaardigheid als hij teveel tegemoet komt aan politieke wensen. Anderzijds, als de economie echt verzwakt, zou het nalaten van actie ook de geloofwaardigheid schaden.
Trump’s staat strategisch voor een dilemma met de tussentijdse verkiezingen van november 2026 in zicht. De tijd van confrontatie en chaos moet overgaan in een periode van goede resultaten en positieve economische verhalen. Vijftien maanden is precies genoeg tijd om beleid door te voeren dat zichtbare voordelen oplevert zonder dat de negatieve bijeffecten zich manifesteren.
Trump’s team begrijpt dat sterke markten en zichtbare economische groei essentiële voorwaarden zijn voor verkiezingssucces. Dit betekent dat we waarschijnlijk een fundamentele verschuiving in strategie gaan zien: van handelsoorlogen naar handelsdeals, van Fed-kritiek naar Fed-samenwerking en van chaos naar controle.
De economische instrumenten zijn beschikbaar: strategische belastingverlagingen, infrastructuuruitgaven, regelgevingsversoepeling, en ja, zelfs constructieve handelsonderhandelingen die als overwinningen kunnen worden gepresenteerd. Daarmee creëren de huidige lage verwachtingen ruimte voor positieve verrassingen.
Han Dieperink, Chief Investment Officer
Abonneer op deze nieuwsbrief via www.aureus.eu/nieuwsbrief
Voor tussentijdse updates, volg Auréus op Linkedin
Gerelateerde artikelen
Stijgende rente is een teken van kracht
De stijgende rente zorgt voor onrust, maar vertelt een verhaal van kracht: van groei, winst en eerlijk rendement.
Meer lezen
Deglobalisering of reglobalisering?
Deglobalisering lijkt onvermijdelijk, maar de cijfers vertellen een ander verhaal: de wereldhandel verandert van vorm, niet van richting.
Meer lezen
Demografie
Demografie en beleggen hangen samen: er worden steeds minder kinderen geboren, en dat verandert groei, rente en rendement.
Meer lezen
